Rudolf i zaczarowana gwiazdka

— Bajka do czytania —

W małym, śnieżnym miasteczku, gdzie domki były okrągłe i puchate jak bałwanki, mieszkał mały reniferek o imieniu Rudolf.

Rudolf miał nos, który świecił na czerwono, jak mała latareczka. Inne renifery czasem się z niego śmiały, bo ich noski były zwykłe i bure. Rudolf czuł się smutny i chował swój nosek w śnieg.

Pewnego wieczoru, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Rudolf usłyszał cichutki płacz. Pod choinką siedziała mała sarenka, która zgubiła drogę do domu. Było ciemno, a ona bała się samotnie wędrować.

Rudolf podszedł bliżej i spytał: "Dlaczego płaczesz, mała sarenko?" Sarenka odpowiedziała: "Zgubiłam się, a w lesie jest tak ciemno, że nie widzę ścieżki."

Wtedy Rudolf przypomniał sobie o swoim nosku. Zapalił go mocno, a czerwone światło rozjaśniło całą polanę. Sarenka uśmiechnęła się i zawołała: "Ojej, jaki piękny blask! Dziękuję, Rudolfzie!"

Razem poszli przez las. Nos Rudolfa świecił jak mała gwiazdka, oświetlając drogę między drzewami. Wkrótce dotarli do chatki mamy sarenki, która czekała z gorącym kakao.

Mama sarenki pogłaskała Rudolfa po nosku i powiedziała: "Twój wyjątkowy nosek to prawdziwy skarb. Dzięki niemu nikt nie zgubi się w ciemności." Rudolf poczuł się dumny i szczęśliwy.

Tego wieczoru, gdy Rudolf wrócił do swojego domku, spojrzał w niebo. Gwiazdy mrugały do niego, a on wiedział, że bycie innym to coś wspaniałego. Położył się na miękkim sianie, zamknął oczy i zasnął spokojnie, a jego nosek delikatnie przygasał, jak gasną światła przed snem.