Klockowa wieża Kasi i Tomka

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym pokoju mieszkało rodzeństwo: Kasia i Tomek. Kasia miała sześć lat, a Tomek pięć. Każde z nich miało swoje ulubione zabawki, ale najbardziej lubili budować z klocków. Kasia uwielbiała wysokie wieże, a Tomek wolał mosty i tunele.

Pewnego popołudnia Kasia postanowiła zbudować najwyższą wieżę na świecie. Wyciągnęła wszystkie swoje czerwone i niebieskie klocki. Tomek też chciał budować, ale jego klocki były zielone i żółte. „Nie ruszaj moich!” – zawołała Kasia. Tomek spuścił głowę i poszedł w kąt pokoju.

Przez chwilę każde budowało osobno. Kasia układała wieżę, ale szybko się chwiała. Tomek próbował zrobić most, ale nie miał wystarczająco dużo klocków. Złościł się i tupał nogą. Wtedy mama zaproponowała: „A gdybyście połączyli siły?”.

Kasia spojrzała na Tomka. „Może faktycznie twoje zielone klocki mogą być podstawą, a moje czerwone szczytem?” – powiedziała nieśmiało. Tomek uśmiechnął się i przyniósł swoje klocki. Zaczęli razem planować: najpierw szeroka podstawa, potem coraz węższe piętra.

Budowali długo, pomagając sobie nawzajem. Kasia podawała klocki, a Tomek je mocno łączył. Gdy wieża sięgała już prawie sufitu, Tomek przypadkiem potrącił ją łokciem. Kilka klocków spadło. Kasia westchnęła, ale zamiast się złościć, powiedziała: „Nic się nie stało, spróbujmy jeszcze raz, ale tym razem zrobimy ją szerszą u dołu”.

I tak zrobili. Wieża rosła, a razem z nią ich radość. Kiedy skończyli, okazała się najwyższa i najpiękniejsza ze wszystkich, jakie kiedykolwiek widzieli. Kasia i Tomek spojrzeli na siebie i wybuchnęli śmiechem. „Udało się!” – krzyknęli chórem.

Wieczorem mama przyniosła im kakao i powiedziała: „Widzicie, jak wiele można osiągnąć, gdy się ze sobą współpracuje? Każdy z was miał dobry pomysł, a razem stworzyliście coś wspaniałego”. Kasia przytuliła Tomka, a on uśmiechnął się szeroko.

Noc zapadła cicho nad miasteczkiem. W oknie pokoju dzieci migotały pierwsze gwiazdy. Kasia i Tomek leżeli w łóżkach, a ich klockowa wieża stała dumnie na dywanie. „Dobranoc, siostro” – szepnął Tomek. „Dobranoc, braciszku – odpowiedziała Kasia. – Jutro zbudujemy jeszcze większą.” I zasnęli spokojnie, marząc o nowych wspólnych przygodach.