Gwiazdka dla dwóch

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkały dwa małe lisy: Rufi i jego siostra Róża. Rufi miał trzy lata, a Róża cztery. Każdego wieczoru przed snem wyglądali przez okno i szukali na niebie swojej ulubionej gwiazdki.

Pewnego dnia Rufi znalazł w ogrodzie błyszczący kamyk. Był okrągły i lśnił jak małe słoneczko. – To mój skarb! – zawołał i schował go do kieszeni. Róża spojrzała na niego z daleka, ale nic nie powiedziała.

Wieczorem, gdy usiedli na werandzie, Rufi wyjął kamyk i zaczął się nim bawić. Róża westchnęła cicho. – Chciałabyś go pooglądać? – zapytał Rufi, widząc jej smutne oczy. – Bardzo – szepnęła Róża.

Rufi podał jej kamyk. Róża obracała go w łapkach, a on mienił się w świetle zachodzącego słońca. – Jest piękny – powiedziała. – Ale wiesz co? Lepiej będzie, jeśli będziemy się nim bawić razem – dodała i oddała kamyk bratu.

Rufi uśmiechnął się szeroko. – Może zrobimy z niego gwiazdkę? – zaproponował. Pobiegli do pokoju, wzięli kawałek sznurka i przywiązali kamyk do gałązki. Potem powiesili go nad swoimi łóżkami.

Gdy zapadł zmrok, kamyk zaczął delikatnie świecić, jakby był prawdziwą gwiazdą. – Teraz mamy własną gwiazdkę – powiedziała Róża. – I jest nasza wspólna – dodał Rufi, przytulając się do siostry.

Mama lisica weszła do pokoju i pogłaskała ich po głowach. – Widzę, że znaleźliście sposób, by dzielić się radością – powiedziała cicho. – To najpiękniejszy skarb, jaki można mieć.

Rufi i Róża uśmiechnęli się do siebie. Położyli się na poduszkach, a nad nimi migotała mała, wspólna gwiazdka. – Dobranoc, braciszku – szepnęła Róża. – Dobranoc, siostrzyczko – odpowiedział Rufi. I oboje zasnęli spokojnie, wiedząc, że razem wszystko jest łatwiejsze i piękniejsze.