Królik Franek i siostra Zuzia

— Bajka do czytania —

Mały królik Franek mieszkał w norce pod wielkim dębem. Miał siostrę Zuzię, która była od niego o dwa lata starsza. Każdego wieczoru razem układali się do snu w miękkiej trawie.

Pewnego dnia Franek dostał od mamy nową, czerwoną piłkę. Skakał z nią po łące i śmiał się głośno: – Hop, hop, hop! Piłka podskakiwała wysoko, a Franek łapał ją w łapki.

Nagle zobaczył Zuzię. Siedziała pod kwiatkiem i patrzyła na piłkę. – Franeczku, mogę się pobawić? – zapytała cicho. Franek przytulił piłkę do brzuszka i pokręcił głową. – Nie, to moja piłka – mruknął.

Zuzia westchnęła i poszła do swojego kącika. Franek dalej bawił się sam, ale piłka nie skakała już tak wesoło. Po chwili upadła obok niego, a Franek zobaczył, że siostra robi z kamyków domek.

Podszedł bliżej i zapytał: – Zuziu, a co ty robisz? – Buduję zamek – odpowiedziała Zuzia. – Ale mi brakuje jednego kamyka. Franek popatrzył na swoją piłkę, potem na siostrę. – A może zagramy w piłkę na zamku? – zaproponował.

Zuzia uśmiechnęła się szeroko. Razem ustawili kamyki wokół piłki i zaczęli ją toczyć pośród wieżyczek. Piłka toczyła się raz w lewo, raz w prawo, a oni śmiali się razem. – Hop, hop, hop – skandowali oboje.

Kiedy zrobiło się ciemno, mama zawołała je do norki. Franek położył piłkę obok swojej poduszki, a Zuzia położyła się obok niego. – Dziękuję, żeś się podzielił – szepnęła. Franek przytulił się i zamknął oczy.

Gwiazdy świeciły nad dębem, wiatr delikatnie poruszał trawą. Franek i Zuzia spali spokojnie obok siebie, a piłka leżała między nimi. Od tej nocy każdego wieczoru dzielili się zabawkami – klockami, farbkami i wszystkim, co mieli. Bo bycie razem było najlepszą zabawą.

Dobranoc, Franku. Dobranoc, Zuziu. Śpijcie słodko pod niebem pełnym gwiazd.