Robocik Tiko i Przyjaciele

— Bajka do czytania —

W małym, jasnym warsztacie na skraju miasta mieszkał robocik o imieniu Tiko. Był malutki, srebrny i miał świecące na niebiesko oczy. Tiko bardzo lubił naprawiać różne rzeczy – śrubki, kółka i małe maszynki. Ale często czuł się samotny, bo wszystkie zadania wykonywał sam.

Pewnego dnia Tiko znalazł na półce zepsutego ptaka-zabawkę. Ptak miał złamane skrzydło i nie mógł śpiewać. Tiko bardzo chciał go naprawić, więc wziął swoje narzędzia: mały kluczyk i srebrną śrubokrętkę. Próbował i próbował, ale skrzydło wciąż opadało.

Zmęczony i smutny Tiko usiadł na podłodze. Wtedy do warsztatu wjechał większy robot o imieniu Rurek. – Co się stało, Tiko? – zapytał Rurek swoim grubym, ciepłym głosem. Tiko pokazał ptaka i westchnął: – Nie umiem go naprawić sam.

Rurek uśmiechnął się i powiedział: – W warsztacie jest nas więcej! Wezwijmy Zosię i Bzyka. Zosia była robotem z długimi, giętkimi ramionami, a Bzyk miał małe, szybkie śrubki. Razem przyjrzeli się ptakowi. Zosia delikatnie przytrzymała skrzydło, Bzyk wkręcił nową śrubkę, a Tiko dokręcił ostatnią nakrętkę.

Nagle ptak ożył! Machnął skrzydłami i zaśpiewał cudowną melodię. Wszystkie roboty klasnęły w dłonie. Tiko spojrzał na przyjaciół i zrozumiał, że razem można zrobić o wiele więcej niż w pojedynkę. – Dziękuję wam! – powiedział z radością.

Od tego dnia Tiko już nigdy nie pracował sam. Razem z Rurkiem, Zosią i Bzykiem naprawiali zabawki, budowali mosty i pomagali innym. A ptak-zabawka codziennie śpiewał im wesołe piosenki. Tiko nauczył się, że przyjaciele są największym skarbem.

Gdy zapadł wieczór, roboty usiadły na parapecie warsztatu. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Tiko zamknął swoje świecące oczy i pomyślał: „Jaki to był piękny dzień”. Położył się na miękkiej poduszce z waty, a ptak nucił mu cichą kołysankę. Wkrótce Tiko zasnął spokojnie, marząc o nowych przygodach z przyjaciółmi.