Bajka o reniferach: Prezent dla Nocy Polarnej

— Bajka do czytania —

Daleko na północy, w krainie wiecznych śniegów i zorzy polarnej, żyło stado reniferów. Najmłodsze z nich, Renek i Iskra, uwielbiały biegać po zamarzniętych jeziorach i szukać skarbów ukrytych pod śniegiem. Pewnego wieczoru, gdy niebo mieniło się zielonymi i fioletowymi wstęgami, Renek westchnął: „Chciałbym podarować coś wyjątkowego całemu stadu, ale nie mam żadnych błyskotek ani złota”.

Iskra, która zawsze miała głowę pełną pomysłów, popatrzyła na niego z uśmiechem. „Może wcale nie potrzebujemy błyskotek” – powiedziała. „Zobacz, jak pięknie świecą gwiazdy. Możemy zebrać ich światło i podarować je innym w mroźne noce”.

Renek zdziwił się: „Jak można zebrać światło gwiazd?”. Iskra wyjaśniła: „Wystarczy, że każdego wieczoru, zanim pójdziemy spać, opowiemy innym reniferom historię o tym, co widzieliśmy w ciągu dnia. Światło gwiazd to nasze wspomnienia i radość z bycia razem”.

Postanowili spróbować. Nazajutrz, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Renek i Iskra zaprosili wszystkie renifery na polanę. „Mamy dla was prezent” – oznajmił Renek. „Opowiemy wam o najpiękniejszym miejscu, jakie dzisiaj znaleźliśmy”.

I zaczął snuć opowieść o kryształowej grocie, w której sopelki lodu dzwoniły jak dzwoneczki, a ściany mieniły się wszystkimi kolorami tęczy. Iskra dodała, jak razem z Renkiem tańczyli w rytm wiatru, a ich ślady na śniegu tworzyły wzory jak na najpiękniejszym dywanie.

Stado słuchało z zapartym tchem. Starsze renifery kiwały głowami z uznaniem, a młodsze prosiły o więcej. Okazało się, że opowieści niosły ze sobą ciepło, które ogrzewało serca lepiej niż najgrubsze futro. Każdy czuł się ważny i kochany.

Od tej pory każdego wieczoru inne renifery dzieliły się swoimi historiami. Stado stało się jeszcze bliższe, a noce polarne, choć długie i ciemne, przestawały być smutne. Renek i Iskra zrozumieli, że najcenniejszym darem jest czas i uwaga, które sobie nawzajem ofiarowujemy.