Ptaszkowie i złote ziarenko

— Bajka do czytania —

W przytulnym gniazdku na starym dębie mieszkały trzy małe ptaszki: Ruda, Lotek i Piórko. Były nierozłączne i każdego dnia uczyły się czegoś nowego. Tego ranka obudziły się z wielką ochotą na przygodę.

– Lecimy na łąkę! – zaćwierkała Ruda. – Podobno są tam pyszne nasionka! Lotek i Piórko zgodziły się z radością. Wzleciały wysoko, a wiatr niósł je nad polami. Na łące rosły kolorowe kwiaty, a wśród nich mnóstwo małych ziarenek. Ptaszki skakały z radością. Nagle Lotek zauważył coś błyszczącego w trawie. – Spójrzcie! Co to za skarb? – zawołał.

Ptaszki podleciały bliżej. To było duże, złote ziarenko, większe niż wszystkie, które widziały. Piórko dotknęło je dziobkiem. – Jest ciężkie i pachnie słodko! – powiedziało. – Musimy zabrać je do gniazdka! – zdecydowała Ruda.

W gniazdku ptaszki położyły ziarenko na miękkim mchu. Każde chciało je schować dla siebie. – Ja znalazłem je pierwszy! – mówił Lotek. – Ale ja pokazałam, gdzie patrzeć! – odpowiedziała Ruda. Piórko milczało, ale w końcu zaproponowało: – A gdybyśmy podzielili je na trzy równe części? Wtedy każdy miałby kawałek.

Pomysł spodobał się wszystkim. Lotek ostrożnie rozłupał ziarenko na trzy części. Każde z ptaszków zjadło swoją porcję. Było pyszne – słodkie i chrupiące. – Mniam! – zaćwierkały razem. Ale została jedna mała część. – Co z nią zrobimy? – zapytało Piórko.

Ruda spojrzała na ziemię pod gniazdkiem. – Zasadźmy ją! – zaproponowała. – Wtedy wyrośnie nowe ziarenko i będziemy mieli więcej. Lotek i Piórko zgodziły się z entuzjazmem. Wyleciały z gniazdka, wykopały dziobkami małą dziurkę w ziemi i włożyły nasionko. Potem przykryły je i podlewały kroplami rosy.

Mijały dni. Ptaszki podlewały nasionko i śpiewały mu piosenki. Pewnego ranka z ziemi wystrzelił mały, zielony pęd. – Rośnie! – ucieszyły się ptaszki. Pęd rósł coraz wyżej, aż zamienił się w piękny krzew pełen nowych, złotych ziarenek. Teraz ptaszki miały jedzenia pod dostatkiem.

Ruda, Lotek i Piórko zaprosiły inne ptaki z lasu, by też skosztowały. Wszystkie były wdzięczne i szczęśliwe. – Dzielenie się smakuje najlepiej! – zaśpiewały ptaszki. Zrozumiały, że to, co wspólnie stworzyły, dało radość całemu lasowi.

Gdy zapadł zmierzch, zmęczone i pełne wrażeń ptaszki wróciły do gniazdka. Księżyc świecił nad dębem, a gwiazdy migotały jak małe iskierki. Ruda, Lotek i Piórko przytuliły się do siebie. – Dobranoc, przyjaciele – szepnęła Ruda. I wszystkie trzy zasnęły spokojnym, ptasim snem.