O ptaku, który nie umiał śpiewać

— Bajka do czytania —

W pewnym lesie, w koronie starego dębu, mieszkał mały ptaszek o imieniu Pimpek. Wszystkie ptaki w lesie śpiewały pięknie – sójki, kose i słowiki. Niestety, Pimpek nie umiał śpiewać. Gdy otwierał dziób, słychać było tylko ciche „pip”. Bardzo mu było smutno.

Pewnego dnia postanowił, że musi się nauczyć śpiewać. Poleciał do starej sowy, która mieszkała w dziupli. – Sowo Zuzanno, proszę, naucz mnie śpiewać – zaćwierkał cichutko. Sowa spojrzała na niego mądrymi oczami i powiedziała: – Każdy z nas ma inny dar. Twój dar może być zupełnie inny niż śpiew.

Pimpek nie był pewien, co to znaczy. Wrócił do gniazda i pomyślał o słowach sowy. Postanowił rozejrzeć się po lesie i zobaczyć, co potrafią inne zwierzęta. Wiewiórka skakała z drzewa na drzewo, jeż zwijał się w kulkę, a motyl tańczył w słońcu. Każdy miał coś wyjątkowego.

Nagle usłyszał płacz. To małe dzieci – Albert i Marysia – zbłądziły w lesie i były bardzo przestraszone. Pimpek podleciał bliżej. – Nie płaczcie – chciał powiedzieć, ale dało się słyszeć tylko „pip, pip”. Zaczął skakać wokół nich wesoło, a przy każdym skoku piszczeć w rytm. Dzieci spojrzały na niego i uśmiechnęły się.

Pimpek skakał coraz szybciej, a dzieci śmiały się głośno. Zapomniały o strachu. – Jesteś zabawny! – powiedział Albert. – Twój taniec jest cudowny! – dodała Marysia. Pimpek poczuł, że jego serce wypełnia radość. Nie musiał śpiewać, żeby sprawić komuś przyjemność.

Od tego dnia Pimpek nie próbował już naśladować innych. Latał po lesie i szukał zwierząt, które potrzebowały rozweselenia. Gdy widział smutnego zająca, zaczynał swój skoczny taniec. Gdy spotkał zmartwioną sarenkę, piszczał wesoło. Wszędzie niósł uśmiech.

Z czasem wszystkie zwierzęta znały Pimpka. Nazwały go „Tancerzem” i bardzo go lubiły. On sam nauczył się, że nie trzeba być we wszystkim najlepszym. Wystarczy być sobą i dzielić się tym, co się ma.

Pewnego dnia Pimpek spotkał małą sikorkę, która też nie umiała śpiewać. Sikorka była smutna, więc Pimpek pokazał jej swój taniec. Sikorka spróbowała i odkryła, że potrafi tańczyć o wiele ładniej od niego! Od tej pory tańczyli razem, a cały las się śmiał z radości.

Pimpek często myślał o słowach mądrej sowy. I kiedy patrzył w gwiazdy, wiedział, że każdy ptak, nawet ten, który nie śpiewa, ma w sercu melodię. Jego melodią był taniec i śmiech.

I tak mały ptaszek, który nie umiał śpiewać, stał się najszczęśliwszym ptakiem w lesie. Bo odkrył, że prawdziwa wartość nie polega na byciu takim samym jak inni, ale na tym, by być wyjątkowym na swój własny sposób.