Bajka o małym piesku i zagubionej gwiazdce

— Bajka do czytania —

Mały piesek Kropka mieszkał w przytulnym domku na skraju łąki. Miał miękkie, brązowe uszy i ogonek, który merdał jak szalony, gdy był szczęśliwy.

Pewnego wieczoru, gdy na niebie zaczęły pojawiać się pierwsze gwiazdy, Kropka usłyszał cichutki płacz. Ktoś wołał: – Auuu, jestem zgubiona!

Kropka nadstawił uszu i pobiegł w stronę dźwięku. Pod krzakiem malin siedziała mała, błyszcząca gwiazdka. Miała smutną minkę i świeciła bardzo słabo.

– Nie martw się, gwiazdeczko – powiedział Kropka. – Pomożę ci wrócić na niebo. Skoczył na cztery łapki i zaczął szukać drogi.

Po drodze spotkał ślimaka Henia, który powiedział: – Gwiazdki mieszkają wysoko, ale może znajdziemy drabinę z promyków księżyca?

Kropka i gwiazdka szli razem przez łąkę. Nagle zobaczyli, że księżyc uśmiecha się do nich i wysyła długi, srebrny promień. To była ich drabina!

Gwiazdka wdrapała się po promieniu, a Kropka merdał ogonem. – Dziękuję, Kropko! – zawołała gwiazdka, świecąc już jasno i wesoło.

Kropka wrócił do swojego domku, położył się na miękkim kocyku i zamknął oczy. Na niebie świeciła jego nowa przyjaciółka – gwiazdka, która cicho szeptała: Dobranoc, Kropko.