Piesek Figa i gwiazdkowe życzenie

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru piesek Figa nie mógł zasnąć. Przewracał się z boku na bok w swoim miękkim koszyku, a przez okno wpadało światło księżyca i gwiazd.

Mama pieska, suka Mela, podeszła do niego i powiedziała: „Spróbuj policzyć gwiazdy, synku. Kiedy doliczysz do dziesięciu, na pewno zapadniesz w sen.” Figa wyjrzał przez okno i zaczął liczyć: raz, dwa, trzy… Nagle jedna gwiazda zrobiła się wyjątkowo jasna i zaczęła spadać z nieba!

„Ojej, spadająca gwiazda! Podobno spełnia życzenia” – szepnął Figa. Zamknął oczy i pomyślał: „Chciałbym mieć wszystkie zabawki świata. Tyle piłek, pluszaków i gryzaków, ile tylko można sobie wyobrazić!” Po tych słowach ziewnął szeroko i w końcu zasnął.

Następnego dnia Figa pobiegł na łąkę spotkać się z zajączkiem Skoczkiem. Skoczek trzymał w łapkach błyszczącą, nową piłkę. „Popatrz, Figa! Dostałem od babci piłkę, która skacze wyżej niż wszystkie!” – pochwalił się zajączek. Figa poczuł ukłucie w sercu. „Fajna” – mruknął, ale tak naprawdę był zazdrosny.

Cały dzień Figa chodził nadąsany. Nie chciał bawić się ze Skoczkiem ani z kaczką Kasią. Wrócił do domu i poskarżył się mamie, że Skoczek ma nową zabawkę, a on nie. Mela pogłaskała go po łebku. „Figa, posiadanie rzeczy nie daje szczęścia. To chwile spędzone z przyjaciółmi są naprawdę cenne. Pamiętasz, jak się razem śmialiście, gdy goniłeś Skoczka po łące? Albo jak Kasia uczyła cię pływać? Nie potrzebujesz wszystkich zabawek, by być szczęśliwy.”

Figa zamyślił się. Pobiegł z powrotem na łąkę. „Skoczku, przepraszam, że byłem niemile. Chciałbym się z tobą pobawić twoją nową piłką.” Skoczek uśmiechnął się szeroko. „Jasne, podzielę się nią z tobą.” Figa i Skoczek grali w piłkę, aż do zachodu słońca. To była najwspanialsza zabawa, a Figa zapomniał o wszystkich innych zabawkach. Czuł się lekko i radośnie.

Wieczorem Figa znów spojrzał w niebo. Gwiazdy migotały jak małe diamenty. Tym razem nie liczył ich, tylko po cichu szepnął: „Chciałbym mieć zawsze takich dobrych przyjaciół jak Skoczek i Kasia.” Potem wdrapał się do swojego koszyka, wtulił w ulubioną maskotkę i zamknął oczy.

Księżyc kołysał go do snu, a gwiazdy nuciły cichą melodię. Figa uśmiechnął się przez sen i zapadł w najsłodszy, spokojny sen. I tak, drogi przyjacielu, każdy piesek wie, że prawdziwe skarby chowają się w sercach tych, których kochamy. A na dobranoc wszyscy zasypiają spokojnie, gdy są otoczeni miłością.