Bajka o przyjaźni dla 3-latka: Kamyk i Iskierka

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie słońce malowało złote plamki na liściach, mieszkał mały Kamyk. Kamyk był okrągły, gładki i bardzo samotny. Każdego dnia patrzył, jak inne kamyki bawią się w strumieniu, ale on leżał na skraju polany i nikogo nie miał.

Pewnego dnia, gdy Kamyk smutno wzdychał, z nieba spadła mała Iskierka. Była malutka, ciepła i świeciła jak gwiazdka. Iskierka rozejrzała się i zobaczyła Kamyka. – Cześć! – powiedziała wesoło. – Dlaczego jesteś taki samotny? – Bo nie mam przyjaciela – odpowiedział Kamyk cichutko.

Iskierka usiadła obok niego. – Ja też nie mam przyjaciela. Możemy być przyjaciółmi? – zapytała. Kamyk uśmiechnął się po raz pierwszy od bardzo dawna. – Chętnie! – zawołał. I tak zaczęli razem spędzać czas.

Kamyk pokazał Iskierce, jak fajnie jest turlać się po mchu. Iskierka nauczyła Kamyka, jak tańczyć w promieniach słońca. Razem zbierali kolorowe listki i układali z nich wzory na ziemi. Kamyk czuł, że już nigdy nie jest sam.

Pewnego dnia Iskierka zachorowała. Jej blask przygasł, a ona była smutna. Kamyk bardzo się zmartwił. – Co mogę zrobić, żeby ci pomóc? – zapytał. Iskierka szepnęła: – Potrzebuję odrobiny ciepła. Kamyk przytulił się do niej mocno i ogrzał ją swoim gładkim ciałkiem.

Iskierka znów zaczęła świecić. – Dziękuję, Kamyku! – powiedziała. – Jesteś najlepszym przyjacielem na świecie! Kamyk odpowiedział: – Przyjaźń to bycie razem, nawet gdy jest trudno. I od tej pory byli nierozłączni.

Gdy zapadł wieczór, Kamyk i Iskierka położyli się obok siebie na miękkim mchu. Iskierka świeciła delikatnie jak mała lampka, a Kamyk czuł się bezpieczny i szczęśliwy. Nad nimi rozbłysły gwiazdy, a las zaszeptał cicho: dobranoc.