Bajka o programach dla dzieci

— Bajka do czytania —

Kacper i Zosia siedzieli na kanapie, wpatrzeni w tablet. Na ekranie migały kolorowe programy – skaczące pieski, tańczące misie i śpiewające gwiazdki. Ale po chwili Kacper ziewnął, a Zosia przeciągnęła się. – Nudzi mi się – powiedział Kacper. – Mnie też – dodała Zosia. – Może wyłączymy?

Kacper dotknął przycisku i ekran zgasł. W pokoju zrobiło się cicho. Nagle za oknem coś zaświergotało. – Co to? – zapytała Zosia. Podeszli do okna i zobaczyli małego, srebrnego ptaszka, który machał do nich skrzydełkiem. – Chodźcie ze mną! – zaćwierkał ptaszek. – Pokażę wam coś lepszego niż programy.

Dzieci wyszły na podwórko. Słońce świeciło, a trawa pachniała mokrą ziemią. Ptaszek usiadł na gałęzi i powiedział: – Widzicie te chmury? To najpiękniejszy program na świecie. Każda chmura jest inna – jedna jak smok, druga jak statek. Kacper i Zosia spojrzeli w górę i zaczęli zgadywać, co widzą.

– A to? – zapytał ptaszek, wskazując na biedronkę pełznącą po liściu. – To program przyrodniczy, który nigdy się nie nudzi. Biedronka ma siedem kropek, a każda kropka to mała historia. Zosia pochyliła się i szepnęła: – Cześć, biedronko. Biedronka zamrugała i odleciała.

Nagle z krzaków wyskoczył rudy kotek. – O, program o kotach! – zawołał Kacper. Kotek zaczął gonić swój ogon, a dzieci śmiały się głośno. – To lepsze niż tablet – powiedziała Zosia. – Bo tutaj wszystko jest prawdziwe – dodał ptaszek. – Możesz dotknąć, powąchać, usłyszeć.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, ptaszek zaprowadził ich z powrotem do domu. – Pamiętajcie – zaćwierkał – programy w tablecie są fajne, ale tylko na chwilę. Prawdziwe przygody czekają na was na podwórku, w lesie, nad rzeką. Kacper i Zosia skinęli głowami.

Wieczorem usiedli na łóżku, a mama przyniosła im kubek ciepłego mleka. – Dziś nie oglądaliśmy programów – powiedział Kacper. – Ale mieliśmy lepszą zabawę – dodała Zosia. Mama uśmiechnęła się i pogłaskała ich po głowach. – Czasem warto wyłączyć ekran, by zobaczyć, co dzieje się naprawdę.

Za oknem zapaliły się pierwsze gwiazdy. Kacper i Zosia położyli się, a srebrny ptaszek usiadł na parapecie i zaśpiewał cichą kołysankę. – Dobranoc, dzieci – szepnął wiatr. – Dobranoc – odpowiedziały dzieci i zamknęły oczy. W pokoju zapanowała cisza, a gwiazdy mrugały do nich z nieba.