Bajka o pójściu do przedszkola

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał mały zajączek o imieniu Tofik. Tofik miał długie, miękkie uszy i wielkie, okrągłe oczy, które zawsze patrzyły ciekawie na świat. Pewnego dnia mama powiedziała mu, że nadszedł czas, aby poszedł do leśnego przedszkola. Tofik zrobił się smutny i trochę przestraszony.

– Nie chcę iść do przedszkola – szepnął Tofik, chowając się pod kocykiem. – Będzie mi smutno bez ciebie, mamo. Mama pogłaskała go po miękkim futerku i powiedziała: – W przedszkolu czeka na ciebie mnóstwo przygód i nowych przyjaciół. Zobaczysz, będzie wesoło.

Następnego dnia rano Tofik wstał z łóżeczka, ale jego serduszko biło mocno. Ubrał się w swoją ulubioną żółtą bluzeczkę i wziął mały plecak. Mama podała mu marchewkową kanapkę i uśmiechnęła się ciepło. – Pójdziemy razem, a potem po ciebie wrócę – obiecała.

Po drodze spotkali wiewiórkę Kiki, która skakała z gałęzi na gałąź. – Cześć, Tofiku! Idziesz do przedszkola? Ja też! – zawołała radośnie. Tofik uśmiechnął się nieśmiało. Razem z Kiki szło się weselej, a strach powoli znikał.

Gdy doszli do przedszkola, zobaczyli kolorową bramę i plac zabaw z huśtawkami. Pani Sowa, nauczycielka, przywitała ich serdecznie. – Dzień dobry, Tofiku! Mamy dziś mnóstwo zabaw – powiedziała łagodnie. Tofik spojrzał na mamę, a ta skinęła głową na pożegnanie.

W sali było mnóstwo zabawek: klocki, farby i miękki dywan. Tofik usiadł obok Kiki i razem zaczęli budować zamek z klocków. Nagle dołączył do nich mały borsuk Borys, który też był nowy. – Mogę się bawić z wami? – zapytał nieśmiało. – Jasne! – odpowiedział Tofik.

Po zabawie pani Sowa przeczytała im bajkę o dzielnym lisku, który odkrył, że pójście w nowe miejsce może być przygodą. Tofik słuchał z otwartymi uszami i pomyślał, że przedszkole wcale nie jest takie straszne. Wszyscy byli dla siebie mili.

Kiedy mama przyszła po Tofika, zajączek wybiegł do niej z uśmiechem. – Mamo, było super! Zrobiłem nowych przyjaciół i zamek z klocków! – zawołał. Mama przytuliła go mocno. – Widzisz, pójście do przedszkola to początek wspaniałej przygody – powiedziała.

Od tamtego dnia Tofik codziennie rano szedł do przedszkola z radością. Wiedział, że choć rozstanie z mamą na chwilę jest smutne, to czeka go mnóstwo zabawy i nowych znajomości. A wieczorem, gdy kładł się spać, szeptał do gwiazd: – Jutro znów pójdę do przedszkola!