Bajka o małym pociągu, który chciał zobaczyć morze

— Bajka do czytania —

W małej stacyjce pomiędzy lasami mieszkał sobie pociąg Tymek. Był niewielki, ale miał wielkie marzenie - chciał kiedyś dojechać aż do morza. Każdego ranka, gdy odwoził dzieci do szkoły, patrzył w dal i wyobrażał sobie szum fal. Pewnego dnia postanowił, że musi spróbować spełnić swoje marzenie.

Tymek zaczął przygotowywać się do podróży. Sprawdził wszystkie swoje wagoniki, napełnił zbiornik wodą i poprosił pana zawiadowcę o pozwolenie. 'To daleka droga, Tymku' - powiedział zawiadowca. 'Ale jeśli naprawdę tego chcesz, możesz spróbować. Tylko uważaj na siebie!'

Rano, gdy słońce dopiero wstawało, Tymek wyruszył w drogę. Jego kółka turkotały radośnie, gdy mijał znane pola i lasy. Po drodze spotkał bociana, który leciał nad jego dachem. 'Dokąd tak śpieszysz, mały pociągu?' - zapytał bocian. 'Jadę zobaczyć morze!' - odpowiedział dumny Tymek.

Podróż nie była łatwa. W pewnym momencie droga zaczęła się wspinać pod górę. Tymek czuł, jak mu ciężko, ale nie poddawał się. 'Puff, puff' - dyszał, ciągnąc swoje wagoniki. Nagle usłyszał za sobą głos: 'Może ci pomóc?' To był stary, mocny parowóz, który widział zmagania Tymka.

Dzięki pomocy nowego przyjaciela Tymek dotarł na szczyt wzgórza. Stamtąd rozciągał się przepiękny widok - niebieska tafla wody aż po horyzont! 'To morze!' - zawołał uradowany. Słońce błyszczało na falach, a mewy krążyły nad brzegiem. Tymek stał tak długo, wpatrując się w ten cudowny widok.

Wieczorem, gdy zaczęło się ściemniać, Tymek wiedział, że czas wracać. Był trochę smutny, że musi opuścić morze, ale jednocześnie bardzo szczęśliwy, że spełnił swoje marzenie. 'Dziękuję ci za pomoc' - powiedział do parowozu. 'Każdy czasem potrzebuje przyjaciela' - odparł starszy pociąg z uśmiechem.

Droga powrotna minęła szybko. Gdy Tymek wrócił na swoją stację, wszyscy czekali na niego z niecierpliwością. 'Jak było? Jak było?' - pytali wagoniki. Tymek opowiedział im wszystko o wielkiej wodzie, mewach i piasku, który błyszczy jak złoto. Słuchali z otwartymi buziami, marząc, że kiedyś też tam pojadą.

Tej nocy Tymek spał spokojnie na swojej stacyjce. Śniło mu się morze - jego szum kołysał pociąg do snu. Gwiazdy nad stacją mrugały do niego, jakby mówiły: 'Dobranoc, dzielny podróżniku'. A Tymek uśmiechał się przez sen, bo wiedział, że dzięki odwadze i pomocy przyjaciół można spełnić nawet największe marzenia.