Bajka o Plutonie, który odkrył swoją gwiazdę

— Bajka do czytania —

Daleko, na samym końcu Układu Słonecznego, mieszkał mały Pluton. Był szarobłękitny i pokryty lodem, a wokół niego krążył wesoły księżyc o imieniu Charon. Pluton często patrzył w stronę Słońca, które świeciło stamtąd jak malutka, błyszcząca gwiazdka. Czasem bywał smutny, bo słyszał, że inne planety mówią o nim: „Taki mały, ledwo go widać”.

Pewnego dnia Pluton westchnął: – Dlaczego jestem taki malutki? Nikt mnie nie odwiedza, nikt nie chce ze mną rozmawiać. Nawet Ziemia, która jest taka piękna, nie patrzy w moją stronę. Usiadł na swoim lodowym pagórku i smutno patrzył w przestrzeń.

Nagle nadleciała kometa o imieniu Gwiezdna Łza. Miała długi, srebrzysty ogon i iskrzyła się jak milion diamentów. – Cześć, Plutonie! – zawołała. – Dlaczego jesteś taki ponury? Pluton odpowiedział: – Bo jestem za mały, żeby być ważny. Kometa uśmiechnęła się: – Wcale nie. Jesteś strażnikiem granicy Układu Słonecznego. Bez ciebie małe planetki i lodowe skały mogłyby zabłądzić. To wielkie zadanie!

Pluton zdziwił się: – Ja? Strażnikiem? – Tak! – powiedziała kometa. – Krążysz tu od miliardów lat i pilnujesz, żeby wszystko było w porządku. Jesteś jak latarnia morska na końcu świata. Pluton poczuł, że w jego lodowym sercu robi się cieplej.

Niedługo potem przyleciał mały statek kosmiczny. Był zmęczony i zgubił drogę. – Pomocy! – wołał. – Nie wiem, jak wrócić do domu! Pluton podszedł bliżej i powiedział: – Nie martw się. Pokażę ci drogę. Wskazał swoim bladym światłem kierunek, a statek odleciał szczęśliwy, machając skrzydłami.

Od tego dnia Pluton zrozumiał, że nie trzeba być dużym, żeby być potrzebnym. Każdego wieczoru siadał na swoim pagórku i patrzył, jak gwiazdy tańczą wokół niego. Czuł się dumny, że jest strażnikiem granicy i że ma swoją ważną rolę.

Gdy zapadła noc, Pluton otulił się chmurą pyłu kosmicznego i zamknął oczy. Wokół niego unosiły się ciche, srebrzyste iskierki. Charon, jego wierny księżyc, nucił kołysankę, a Pluton zasypiał spokojnie, wiedząc, że jest dokładnie tam, gdzie powinien być.

Dobranoc, Plutonie. Dobranoc, mały strażniku. Niech twoje sny będą pełne gwiazd i ciepła. A ty, mój mały czytelniku, pamiętaj – każdy z nas jest wyjątkowy, nawet jeśli czasem wydaje się malutki. Śpij dobrze.