Pikuś i pierwsze pływanie

— Bajka do czytania —

Mały pingwin Pikuś mieszkał z rodzicami na białej, lodowej krainie. Każdego dnia patrzył, jak inne pingwiny skaczą do wody i pływają jak ryby. On jednak bał się zimnej, ciemnej wody i wolał stać z boku.

Pewnego słonecznego poranka mama pingwina powiedziała: – Pikusiu, dzisiaj pójdziemy nad zatokę. Wszystkie twoje przyjaciółki już pływają. – Ale ja się boję – szepnął Pikuś i schował głowę pod skrzydło. Mama pogłaskała go dziobem po głowie. – Każdy się czegoś boi, ale warto spróbować.

Gdy dotarli nad wodę, Pikuś zobaczył śnieżnobiałe góry lodowe połyskujące w słońcu. Lodowe kry unosiły się na błękitnej wodzie. Z daleka dobiegał go śmiech pingwinów, które nurkowały i pluskały się radośnie. Pikuś westchnął i usiadł na brzegu, patrząc na falę przychodzącą i odchodzącą.

– Pikuś, chodź do nas! – zawołał Tofik, jego najlepszy przyjaciel. – Woda jest ciepła jak mleko mamy! – Skłamał trochę, bo woda wcale nie była ciepła, ale chciał zachęcić przyjaciela. Pikuś zrobił krok do przodu, ale zaraz się cofnął. Woda wyglądała strasznie głęboko.

Wtedy podszedł tata pingwin i położył skrzydło na plecach synka. – Pamiętasz, jak uczyłeś się chodzić po lodzie? Też się bałeś, a teraz biegasz jak wiatr. – Tak, ale woda jest inna – odpowiedział Pikuś. – Jest zimna i nie widać, co jest na dnie. – To prawda – zgodził się tata – ale ja będę obok ciebie.

Pikuś zamknął oczy, wziął głęboki oddech i zrobił krok do wody. Lodowata ciecz dotknęła jego łapek. Poczuł dreszcz, ale tata trzymał go za skrzydło. – Jeszcze jeden krok – powiedział cicho. Pikuś wszedł głębiej, aż woda sięgnęła mu do brzucha. Było zimno, ale nie tak strasznie jak myślał.

Nagle Tofik podpłynął do niego i chlapał skrzydłami. – Zobacz, jak prosto! – zawołał i zanurkował pod wodę, zostawiając za sobą srebrną smugę. Pikuś zachichotał i zapomniał o strachu. Po chwili sam zanurzył głowę i otworzył oczy pod wodą – było cicho i spokojnie, a małe rybki przepływały obok niego.

– Udało ci się, Pikusiu! – krzyknęła mama z brzegu. – Jesteś prawdziwym pingwinem! – Pikuś wyślizgnął się na lód, otrzepał z wody i poczuł dumę. Przestał się bać, bo odkrył, że woda wcale nie jest groźna, kiedy ma się przyjaciół i rodzinę. Od tego dnia pływał codziennie, a jego strach zamienił się w radość.