Bajka o piesku i kotku, którzy nauczyli się tańczyć razem

— Bajka do czytania —

Burek był małym, radosnym pieskiem, który uwielbiał biegać i skakać. Jego najlepszym przyjacielem był Mruczek – spokojny kotek, który wolał leniwie przeciągać się na słońcu i obserwować świat z wysokości parapetu.

Pewnego dnia Burek zaproponował: – Chodź, będziemy się ścigać! Kto pierwszy okrąży domek, ten wygrywa! Mruczek ziewnął i powiedział: – Ja wolę chodzić powoli i patrzeć na kwiatki. Burek się zasmucił: – To nudne! Zawsze chcesz inaczej niż ja.

Wieczorem Mruczek podszedł do Burka i szepnął: – Wcale nie chcę się z tobą kłócić. Po prostu lubię robić rzeczy w swoim tempie. A ty lubisz szybko. Może znajdziemy coś, co lubimy obaj?

Burek zastanowił się i nagle podskoczył: – A może zrobimy własny taniec? Ja będę szybko kręcił ogonem, a ty wolno machał łapką. I do tego zaśpiewamy! Mruczkowi spodobał się pomysł. Zaczęli próbować.

Burek kręcił się jak szalony, a Mruczek z gracją unosił łapkę. Na początku ciągle się potykali. Burek za szybko, Mruczek za wolno. Ale po kilku próbach znaleźli rytm, który pasował do obu – raz szybciej, raz wolniej, ale zawsze razem.

Inne zwierzęta z podwórka przyszły popatrzeć. Kura zagdakała z podziwem, a królik zaczął tupać nóżką. Burek i Mruczek tańczyli aż do zachodu słońca. Wtedy usiedli zmęczeni, ale szczęśliwi.

Mruczek mruknął: – Widzisz? Każdy jest inny, ale kiedy się szanujemy, możemy zrobić coś pięknego. Burek polizał go po uchu i powiedział: – I to jest właśnie nasza przyjaźń.

Noc zapadła cicho. Burek położył się w swojej budzie, a Mruczek na miękkiej poduszce w oknie. Gwiazdy na niebie migotały jak małe iskierki. Oba zwierzaki zamknęły oczy, słysząc tylko szum wiatru i bicie swoich serc. Dobranoc, przyjaciele.