Skarb w Krzaczastym Lesie

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju Łąki Szeptów mieszkały dwa zwierzątka: piesek Filemon i kotek Mruczek. Choć byli najlepszymi przyjaciółmi, ciągle się przekomarzali, kto jest lepszy.

– Ja potrafię aportować patyki! – szczekał dumnie Filemon, merdając ogonem.

– A ja wskakuję na najwyższe półki! – mruczał Mruczek, przeciągając się leniwie.

Pewnego dnia znaleźli tajemniczy list. „Skarb czeka w Krzaczastym Lesie” – przeczytał Filemon, a Mruczek dodał: „Tylko trzeba iść razem, bo ścieżka jest pełna niespodzianek.”

Ruszyli więc w drogę. Najpierw trafili na strumyk. Filemon przeskoczył go bez trudu, ale Mruczek się wahał. – Wskakuj mi na grzbiet! – zawołał piesek. I tak, trzymając się mocno, przeprawili się suchą łapką.

Potem drogę zagrodził wysoki płot. Tym razem Mruczek wspiął się zwinnie po sztachetach i podał Filemonowi łapkę, by pomóc mu przeskoczyć. – Dzięki, kocie! – westchnął piesek.

Wreszcie dotarli na polanę, gdzie pod starym dębem leżał koszyk. W środku nie znaleźli złota ani diamentów – tylko dwa miękkie kocyki i kartkę: „Skarb to przyjaźń, która udowadnia, że każdy jest dobry w czymś innym.”

Filemon i Mruczek usiedli obok siebie, patrząc w gwiazdy. – Jesteśmy super drużyną – szepnął piesek. – Miau – zgodził się kotek, kładąc głowę na jego łapie. Wkrótce oboje zasnęli, otuleni ciszą nocy.