Pikuś i gwiazdka przyjaźni

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkały trzy szczeniaki: Pikuś, Sonia i Mila. Każdego dnia biegały po łące, goniły motyle i pluskały się w strumyku. Ale najbardziej ze wszystkiego lubiły bawić się swoją ulubioną piłką – czerwoną, skaczącą i piszczącą przy każdym odbiciu od ziemi.

Pewnego popołudnia, gdy słońce chowało się już za drzewami, Pikuś wpadł na pomysł: ,,Zagrajmy w chowanego z piłką!”. Sonia i Mila zachwycone zaczęły szukać kryjówek. Pikuś schował się za starym dębem, Sonia pod krzakiem malin, a Mila w norce wykopanej pod płotem. Piłka, którą mieli razem przynieść, leżała samotnie na środku podwórka.

,,Kto pierwszy znajdzie piłkę, ten będzie ją miał dla siebie!” – zawołał Pikuś. I pobiegł. Sonia też ruszyła, a Mila wygramoliła się z norki. Wszystkie trzy dotarły do piłki w tym samym momencie i zaczęły się o nią kłócić. ,,To moja!” – piesek targał gumę. ,,Nie, moja!” – piszczała Sonia. Piłka wyślizgnęła się i poturlała w dół, prosto do wielkiego, burego kota, który drzemał na kamieniu.

Kot – nazywał się Kłębuszek – otworzył jedno oko, westchnął i powiedział: ,,Oj, szczeniaki, szczeniaki. Tyle hałasu o kawałek gumy. A przecież gdybyście się dogadały, mogłybyście bawić się w trzy razy fajniej!”. Pikuś spuścił ogon, Sonia schowała głowę, a Mila zaczęła się wstydzić.

,,Jak to?” – zapytał Pikuś. Kłębuszek podniósł się, ziewnął i mruknął: ,,Każdy z was lubi coś innego. Pikuś uwielbia turlanie, Sonia podskoki, Mila chowanie. Jeśli podzielicie się zadaniami, nikt nie będzie zazdrosny. Możecie też zabrać coś swojego do wspólnej zabawy.”

I tak zrobili. Pikuś przyniósł sznurek, Sonia plastikowy talerzyk, a Mila stary pluszak. Każde coś dodało, a Kłębuszek odpalił piłkę. Zabawy było co niemiara! Pikuś turlał piłkę pyszczkiem, Sonia skakała nad nią, a Mila chowała się i wybiegała, by ją złapać. Bawili się aż do zmierzchu.

Gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, zmęczone i szczęśliwe szczeniaki przytuliły się do siebie w budzie. Pikuś mruknął: ,,Dzięki, że jesteście. Bez was zabawa nie byłaby taka wesoła.” Sonia uśmiechnęła się, a Mila ziewnęła. Na dworze zapadła cisza, tylko gwiazdy mrugały do nich z góry.

– Dobranoc, Pikusia – szepnęła Sonia. – Dobranoc, Soniu – odpowiedział piesek. – Dobranoc, wszystkie – dodała Mila, wtulając się w ciepłą sierść. I tak zasnęły, a nad ich budką świeciła mała, przyjazna gwiazdka.