Kicuś idzie do przedszkola

— Bajka do czytania —

Kicuś był małym, szarym zajączkiem z długimi uszami i miękkim ogonkiem. Mieszkał w norce na skraju lasu i uwielbiał bawić się z mamą w chowanego. Ale dziś był wyjątkowy dzień – pierwszy dzień w przedszkolu.

Kicuś trochę się bał. W jego brzuszku skakały małe motylki. – Mamo, a co jeśli nie znajdę przyjaciół? – zapytał cicho. Mama pogłaskała go po uszku i powiedziała: – Na pewno znajdziesz, wystarczy się uśmiechnąć.

Przedszkole znajdowało się w starej, przytulnej stodole. Na podwórku biegały już inne zwierzątka: wiewiórka Zosia, bóbr Borys i mała sarenka Łatka. Kicuś stanął w progu i zacisnął łapki.

Pani Sowa, nauczycielka, miała okrągłe okulary i ciepły głos. – Witaj, Kiciusiu! – zawołała. – Chodź, pokażę ci nasz kącik z klockami. Kicuś nieśmiało podszedł, a Zosia podała mu czerwony klocek.

Razem zbudowali wieżę wyższą niż uszy Kicusia. Potem Borys zaproponował zabawę w chowanego. Kicuś schował się za stertą siana i śmiał się, gdy nikt nie mógł go znaleźć. Łatka przyniosła pachnące jabłko na podwieczorek.

Po południu Pani Sowa opowiedziała bajkę o odważnym lisku, który pokonał strach przed ciemnością. Kicuś słuchał z otwartymi uszami. Zrozumiał, że każdy czasem się boi, ale warto spróbować.

Kiedy mama przyszła po Kicusia, on wybiegł do niej z uśmiechem. – Mamo, było super! Zosia dała mi klocek, a Borys pokazał, jak się chować. Jutro też chcę iść! – zawołał. Mama przytuliła go mocno.

Wieczorem Kicuś leżał w swoim łóżeczku. Przez okno wpadało srebrne światło księżyca. – Dobranoc, mamo – szepnął. – Dobranoc, synku – odpowiedziała mama. I Kicuś zasnął, śniąc o kolorowych klockach i nowych przyjaciołach.