Kicuś i pierwszy dzień w Leśnym Przedszkolu

— Bajka do czytania —

W małym leśnym domku pod starym dębem mieszkał mały zajączek o imieniu Kicuś. Miał mięciutkie, brązowe futerko i wielkie, ciekawskie oczy. Dziś był wyjątkowy dzień – pierwszy raz miał iść do Leśnego Przedszkola.

Kicuś ściskał w łapkach swój mały plecak z marchewkowym wzorem. – Mamo, a jeśli nie znajdę przyjaciół? – zapytał cichutko. Mama pogłaskała go po uszku. – Na pewno wszystko będzie dobrze, maleńki. Pamiętaj, że w przedszkolu czeka na ciebie mnóstwo wesołych zabaw.

Gdy doszli do polany, zobaczył kolorową altankę z huśtawkami i piaskownicą. Przy wejściu stała pani Sowa w okularach na dziobie. – Witaj, Kicusiu! – zawołała ciepło. – Widzę, że masu nowy plecak. Chcesz poznać inne dzieci? Kicuś skinął głową, choć serduszko mu mocno biło.

W sali było pełno małych zwierzątek: ruda wiewiórka, mały borsuk i para szarych myszek. Na początku Kicuś stał z boku, ale wiewiórka podeszła do niego. – Cześć, jestem Lotka. Mam tu świetne zabawki. Chcesz zobaczyć mój domek z klocków? – Kicuś uśmiechnął się nieśmiało i usiadł obok.

Całe przedpołudnie minęło jak mgnienie oka. Dzieci bawiły się w chowanego, malowały liście farbami i śpiewały piosenkę o deszczu. Kicuś zapomniał, że jeszcze rano się bał. Lotka pożyczyła mu swoją ulubioną książeczkę, a borsuk Franek podzielił się jabłkiem.

Gdy nadszedł czas obiadu, Kicuś poczuł nagłą tęsknotę. Mama zawsze siedziała obok przy stole. Pani Sowa jakby to wyczuła, położyła mu łapkę na ramieniu. – Wiem, że czasem trudno być daleko od domu. Ale zobacz, jak szybko minął poranek! Za chwilę przyjdzie po ciebie mama.

I rzeczywiście, po podwieczorku drzwi się otworzyły i w progu stanęła mama Kicusia. – Jak było, skarbie? – spytała. Kicuś podbiegł i przytulił się mocno. – Było super! Poznałem Lotkę i Franka, a pani Sowa czytała nam bajkę o latającym krecie. Jutro też chcę przyjść!

Wieczorem Kicuś leżał w swoim łóżeczku, a przez okno wpadały srebrne promienie księżyca. Przymknął oczy i myślał o przygodach dnia. – Dobranoc, przedszkole – szepnął. – Dobranoc, Lotko i Franku. Wokół zapanowała cisza, a gwiazdy na niebie mrugały do niego jak malutkie iskierki przyjaźni.