Króliczek Tofik idzie do przedszkola

— Bajka do czytania —

Mały króliczek Tofik obudził się dziś w swoim mięciutkim łóżeczku i od razu wiedział, że to wyjątkowy dzień. Mama powiedziała mu wczoraj: „Jutro pójdziesz do przedszkola”. Tofik trochę się cieszył, ale trochę też bał, bo nie wiedział, co go czeka.

Po śniadaniu Tofik włożył swój ulubiony sweterek w marchewki, a mama spakowała mu plecak z małym misiem i chusteczką. „Po co mi chusteczka?” – zapytał. „Na wszelki wypadek” – uśmiechnęła się mama. Tofik wziął misia za łapkę i ruszyli.

Przed przedszkolem stała wielka, kolorowa brama. Tofik zobaczył huśtawki, zjeżdżalnię i mnóstwo małych króliczków, które biegały i się śmiały. Jego serduszko zabiło mocniej. „A jeśli nikt nie będzie chciał się ze mną bawić?” – pomyślał.

W sali powitała ich pani Sowa. Miała okrągłe okulary i ciepły głos. „Witaj, Tofiku!” – powiedziała i pokazała mu kącik z klockami. Tofik usiadł na dywanie, trzymając misia. Po chwili podszedł do niego drugi króliczek – mały Burek. „Chcesz zbudować wieżę?” – zapytał. Tofik skinął głową.

Razem ułożyli wysoką wieżę z czerwonych i niebieskich klocków. Potem pani Sowa przeczytała bajkę o odważnym żółwiu, a później wszyscy tańczyli w kole. Tofik zapomniał, że się bał – bawił się tak dobrze, że nawet nie zauważył, kiedy przyszedł czas na obiad.

Po obiedzie mama przyszła po Tofika. „Jak było?” – zapytała. Tofik przytulił się do niej i powiedział: „Fajnie! Burek jest moim przyjacielem”. W drodze do domu trzymał mamę za rękę i czuł, że nowe rzeczy nie są wcale takie straszne.

Wieczorem, gdy Tofik leżał już w swoim łóżeczku, mama pogłaskała go po uszku. „Jutro znów pójdziesz do przedszkola?” – szepnęła. Tofik ziewnął i uśmiechnął się. „Tak, chcę zobaczyć Burka”. Jego powieki zrobiły się ciężkie, a zza okna wpadało miękkie, srebrne światło księżyca.

Tofik zamknął oczy, a wokół niego zapanowała cisza. Słyszał tylko bicie swojego serduszka i szum wiatru. Wiedział, że jutro znów będzie przygoda, a teraz pora spać. Dobranoc, Tofiku. Śpij spokojnie, aż do rana.