Kolorowe nasionka Peppi

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym domku na skraju łąki mieszkała Peppi. Peppi miała małe, różowe rączki i duże, brązowe oczy. Każdego wieczoru, zanim poszła spać, siadała na swoim mięciutkim dywaniku i oglądała słoiki pełne kolorowych nasionek.

W jednym słoiku były nasionka żółte jak słońce, w drugim czerwone jak truskawki, a w trzecim niebieskie jak niebo. Peppi najbardziej lubiła te niebieskie, bo przypominały jej o gwiazdach.

Pewnego dnia do Peppi przyszedł Królik Hopek. Hopek był smutny, bo jego domek z liści rozpadł się po deszczu. – Nie mam już gdzie mieszkać – powiedział cicho.

Peppi popatrzyła na swoje słoiki. Podeszła do czerwonego słoika i wyjęła garść nasionek. – Zasadź je przy starym dębie – powiedziała. – Wyrosną ci miękkie, czerwone poduszki z kwiatów. Będziesz na nich spał.

Hopek ucieszył się i pobiegł sadzić. A Peppi tego wieczoru została z mniejszą ilością nasionek, ale w jej sercu zrobiło się ciepło i jasno, jakby zaświeciło małe słoneczko.

Następnego dnia przyszła Sowa Mądrala. – Peppi – powiedziała – widziałam, jak dałaś nasionka Hopkowi. Chcę ci podziękować. Mam dla ciebie coś wyjątkowego. I wręczyła Peppi maleńki, srebrny słoiczek.

W środku były iskierki – maleńkie, błyszczące punkciki. – To iskierki dobroci – powiedziała Sowa. – Za każdym razem, gdy się kimś podzielisz, jedna iskierka zapala się w twoim sercu. Dziś zapaliłaś ich całe mnóstwo.

Wieczorem Peppi położyła srebrny słoiczek obok łóżka. Iskierki migotały delikatnie jak gwiazdy. Peppi zamknęła oczy i poczuła, jak ciepło wypełnia cały jej pokój. – Dobranoc, iskierki – szepnęła. – Dobranoc, świecie.

Księżyc świecił przez okno, a w ogrodzie cicho szumiały trawy. Peppi wtuliła się w poduszkę, a iskierki tańczyły nad jej głową, strzegąc jej snu. Cisza, spokój i dobroć były wszędzie.