Bajka o Pepe i zaczarowanym kamyku

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku pod wielkim dębem mieszkał sobie mały chomik o imieniu Pepe. Pepe miał mięciutkie, złociste futerko i lubił zbierać rzeczy, które znajdował podczas wędrówek po łące.

Pewnego słonecznego poranka Pepe znalazł coś niezwykłego – mały, okrągły kamyk, który mienił się wszystkimi kolorami tęczy. Pepe był zachwycony! Schował kamyk do swojej kieszonki i postanowił, że nigdy się z nim nie rozstanie.

Gdy Pepe wrócił do domku, spotkał swoją przyjaciółkę, wiewiórkę Zosię. Popatrz, co znalazłem! – zawołał Pepe, pokazując kamyk. Zosia spojrzała z podziwem. Jaki piękny! Czy mogłabym go pożyczyć na chwilę? – zapytała. Ale Pepe potrząsnął głową: Nie, to mój skarb, nie mogę go nikomu dać.

Zosia posmutniała i odeszła. Pepe usiadł na progu swojego domku i obracał kamyk w łapkach. Nagle poczuł, że kamyk jest dziwnie chłodny i szary. Przestał mienić się kolorami. Pepe zmartwił się – może kamyk się zepsuł?

Wtem przyleciała sowa Mądrala. Widzę, że twój kamyk stracił blask – powiedziała łagodnie. Wiesz, Pepe, niektóre rzeczy stają się piękne dopiero wtedy, gdy się nimi dzielimy. Kiedy chowasz je tylko dla siebie, tracą magię.

Pepe zrozumiał. Pobiegł do Zosi i powiedział: Przepraszam, chcesz pobawić się moim kamykiem? Może razem zobaczymy, jakie ma kolory? Zosia uśmiechnęła się szeroko. Gdy Pepe podał jej kamyk, ten znów zaczął mienić się jak dawniej, a do tego pojawiły się na nim uśmiechnięte oczka. Kamyk ożył!

Przyjaciele spędzili całe popołudnie na zabawie – kamyk skakał, turlał się i zmieniał kolory, a Pepe i Zosia śmiali się radośnie. Pepe zrozumiał, że największym skarbem nie jest sam kamyk, ale chwile spędzone z przyjaciółmi.

Wieczorem, gdy słońce schowało się za horyzont, Pepe położył się w swoim łóżeczku, a kamyk spokojnie leżał na półce, migocząc delikatnie w blasku księżyca. Pepe zamknął oczy, czując w serduszku ciepło i radość, i szepnął: dobranoc, przyjaciele.