Bajka o Pepe

— Bajka do czytania —

Wesołe gospodarstwo państwa Kaczyńskich pełne było piskliwych kurczaczków. Wszystkie były żółciutkie i puchate, jak małe słoneczka. Ale wśród nich był jeden wyjątkowy – Pepe. Pepe nie był żółty, był zielony w niebieskie kropeczki. Inne kurczaczki czasem się z niego śmiały, a Pepe czuł się smutny i samotny. Chciał być taki jak wszystkie, ale nie umiał zmienić swojego wyglądu.

Pewnego dnia, gdy kury grzebały w ziemi w poszukiwaniu ziarenek, nagle zza płotu wyjrzał wielki, bury kot. Mrucząc groźnie, skradał się w stronę najbliższego kurczaczka. Wszystkie pisklęta pisnęły ze strachu i uciekły w popłochu, chowając się pod skrzydłami mamy.

Tylko Pepe został na środku podwórka. Nie dlatego, że był odważniejszy – po prostu z wrażenia zdrętwiał. Kot spojrzał na zielonego kurczaczka i zamrugał zdziwiony. „Hm, nigdy nie widziałem takiego kurczaka” – mruknął i przystanął. Pepe drżał jak galaretka, ale nie uciekał.

Wtedy z nieba spłynął cień. To stara sowa Zosia, która mieszkała na strychu, usiadła na płocie. „Nie bój się, Pepe” – powiedziała łagodnie. „Twój kolor to nie wada, to dar. Kot boi się rzeczy niezwykłych. Gdybyś był żółty, pewnie by cię złapał, ale twój zielony kolor go zaskoczył i zatrzymał”.

Pepe spojrzał na swoje zielone piórka w niebieskie kropki i po raz pierwszy pomyślał, że może są one czymś dobrym. Kot tymczasem, znudzony niecodziennym widokiem, odwrócił się i odszedł w stronę lasu. Wtedy inne kurczaczki ostrożnie wyjrzały z kryjówki.

„Jesteś niesamowity, Pepe!” – zawołała mała Kicia, siostra Pepe. „Gdyby nie ty, kot by nas wszystkich przestraszył. Twój kolor go odstraszył!”. Pozostałe kurczaczki zaczęły kiwać głowami i uśmiechać się do Pepe. „Przepraszamy, że się z ciebie śmialiśmy” – powiedziały chórem.

Od tego dnia Pepe już nie chciał być żółty. Zrozumiał, że bycie innym to nie powód do wstydu, ale do dumy. Każdego ranka z dumą prezentował swoje zielone piórka, a inne kurczaczki prosiły go, by opowiadał o swoich przygodach. Pepe stał się najpopularniejszym kurczakiem w całym gospodarstwie.

Kiedy zapadał zmrok, Pepe siadał na grzędzie obok mamy i patrzył w gwiazdy. „Widzisz, synku” – szepnęła mama – „każda gwiazda jest inna, ale wszystkie pięknie świecą. Ty też jesteś wyjątkowy i świecisz swoim własnym światłem”. Pepe uśmiechnął się i zamknął oczy, czując się bezpieczny i kochany. Wokół zapadła cisza, a mały kurczaczek zasnął spokojnie, marząc o kolorowych przygodach.