Bajka o owocach

— Bajka do czytania —

W słonecznym sadzie, gdzie drzewa uginały się od owoców, mieszkało małe, czerwone jabłuszko. Było bardzo dumne ze swojego błyszczącego koloru i często chwaliło się przed innymi. Ta bajka o owocach do czytania opowiada o tym, jak jabłuszko odkryło, że każdy owoc jest ważny i wyjątkowy na swój sposób.

Pewnego dnia jabłuszko spotkało gruszkę, która smutno zwisała z gałęzi. – Dlaczego jesteś smutna? – zapytało jabłuszko. – Bo dzieci zawsze wybierają ciebie – odpowiedziała gruszka. – Mówią, że jesteś ładniejsze, a ja czuję się pomijane. Jabłuszko spojrzało na gruszkę i dostrzegło jej złocisty kolor.

– Hmm, może przesadzam – pomyślało jabłuszko. Ruszyło dalej i zobaczyło śliwkę, która siedziała cichutko pod drzewem. – Cześć, śliwko! – zawołało. – Dlaczego tu siedzisz sama? – Bo nikt nie chce się ze mną bawić – odparła śliwka. – Mam fioletową skórkę, ale nie jestem taka błyszcząca jak ty.

Jabłuszko usiadło obok śliwki. – Wiesz, twój kolor jest naprawdę ładny – powiedziało. – Jest głęboki i tajemniczy. Śliwka uśmiechnęła się nieśmiało. Wtedy dołączyły maliny i truskawki, które były małe i rumiane. – Nam też jest czasem smutno – powiedziały. – Jesteśmy malutkie i łatwo nas przeoczyć.

Jabłuszko rozejrzało się po sadzie. Widziało jabłka, gruszki, śliwki, maliny i truskawki – każde inne, ale wszystkie piękne. – Może zorganizujemy wielkie przyjęcie? – zaproponowało. – Każdy owoc przyniesie coś wyjątkowego. Gruszka da słodki sok, śliwka dżem, a maliny i truskawki pachnący aromat.

Owoce zgodziły się z radością. Przygotowały stół pod jabłonią, udekorowany liśćmi i kwiatami. Jabłuszko przyniosło chrupiące plasterki, gruszka – soczyste kawałki, śliwka – fioletowy kompot, a maliny i truskawki – pachnącą sałatkę. Wszystko wyglądało kolorowo i smakowicie.

Kiedy nadszedł wieczór, do sadu przyszły dzieci. Zobaczyły piękny stół i zawołały: – Ależ tu pysznie! Każde dziecko wybrało swój ulubiony owoc. Jedne sięgały po jabłka, inne po gruszki, a jeszcze inne po śliwki i maliny. Wszyscy byli szczęśliwi i najedzeni.

Jabłuszko spojrzało na przyjaciół i powiedziało: – Teraz rozumiem, że nie trzeba być takim samym. Każdy z nas jest inny, ale wszyscy razem tworzymy wspaniały sad. Gruszka uśmiechnęła się szeroko, śliwka zatańczyła, a maliny i truskawki zakręciły się w kółko.

Słońce powoli zachodziło, oświetlając sad ciepłym blaskiem. Owoce oparły się o drzewa i patrzyły na gwiazdy. – Dobranoc, przyjaciele – szepnęło jabłuszko. – Jutro znów będziemy się bawić. W sadzie zapanował spokój, a każdy owoc wiedział, że jest kochany i ważny.