Bajka o strażniczce małych drzewek

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkała dziewczynka o imieniu Zosia. Każdego ranka budziła się z promykami słońca i biegła na polanę, gdzie rosły malutkie drzewka. Zosia bardzo kochała swój las i wszystkich jego mieszkańców.

Pewnego dnia Zosia spotkała wiewiórkę Kiki, która smutno wieszała głowę. – Co się stało? – zapytała Zosia. – Ktoś porzucił śmieci w lesie – odpowiedziała Kiki. – Butelki i papierki leżą pod starym dębem. Zwierzęta boją się tam chodzić. Zosia westchnęła i postanowiła pomóc.

Dziewczynka wzięła worek i zaczęła zbierać śmieci. Kiki pomagała, zbierając małe kawałki papieru. – Musimy nauczyć innych, jak dbać o las – powiedziała Zosia. – Może zrobimy tabliczkę z napisem? – zaproponowała wiewiórka. Zosia uśmiechnęła się i pobiegła do domu po farby.

Zosia namalowała na desce zielone drzewo i niebieską rzekę, a pod spodem napisała: „Szukaj kosza, nie zostawiaj śmieci!”. Kiki przyniosła żołędzie i szyszki, żeby ozdobić tabliczkę. Razem postawiły ją przy ścieżce, którą chodzili wszyscy mieszkańcy lasu.

Po kilku dniach Zosia zobaczyła, że w lesie jest czyściej. Nawet pan Kowalski, który zwykle zostawiał puszki, wrzucił je do kosza. – Dziękuję – szepnęła Zosia do wiewiórki. – Każdy może pomóc – powiedziała Kiki i skoczyła na gałąź.

Pewnego wieczoru Zosia usiadła pod dębem i patrzyła w niebo. – Las to nasz dom – powiedziała cicho. – I trzeba o niego dbać każdego dnia. Kiki przytuliła się do jej ramienia, a wokół nich tańczyły świetliki. W lesie zapanowała cisza.

Zosia zamknęła oczy i poczuła zapach mokrej ziemi i kwiatów. – Dobranoc, lesie – szepnęła. – Dobranoc, małe drzewka. I wtedy gwiazdy na niebie zaczęły migotać jak małe iskierki, a wiatr cicho śpiewał kołysankę. Zosia zasnęła spokojnie, wiedząc, że przyroda jest bezpieczna.

Kiedy rano wstała, zobaczyła, że w lesie wyrosły nowe kwiaty, a ptaki śpiewały radośnie. – To magia troski – uśmiechnęła się Zosia. I od tej pory każdego dnia dbała o swój zielony świat.