Igiełka i plotki w lesie

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie drzewa szeptały cicho, a promienie słońca tańczyły między gałęziami, mieszkał jeż o imieniu Igiełka. Miał on mnóstwo przyjaciół i lubił spędzać czas na zabawie. Ale pewnego dnia usłyszał coś, co sprawiło, że jego małe serduszko zabiło mocniej.

Igiełka biegł ścieżką w stronę starego dębu, gdy nagle zatrzymały go głosy. To wiewiórka Ruda i zajączek Skoczek siedzieli pod krzakiem i rozmawiali z ożywieniem. – Widzieliście, jak Pan Borsuk chodzi po lesie? – szepnęła Ruda. – Ma takie wielkie łapy i ciągle węszy w ziemi. Chyba jest bardzo dziwny – dodał Skoczek. Igiełka zmarszczył nosek: nie wiedział, czy to prawda, ale słowa brzmiały nieprzyjemnie. Zamiast dołączyć do rozmowy, pobiegł dalej, zostawiając za sobą tajemniczy szept.

Następnego dnia Igiełka spotkał Pana Borsuka na polanie. Ten spokojnie kopał mały dołek, szukając korzonków. – Dzień dobry – powiedział nieśmiało jeż. Borsuk uśmiechnął się i zaproponował wspólne szukanie przysmaków. Okazało się, że wcale nie jest dziwny – opowiadał ciekawe historie o podróżach i znał najlepsze miejsca na leśne jagody. Igiełka bawił się świetnie, a w głowie kołatała mu myśl: „Dlaczego Ruda i Skoczek mówili o nim tak okropnie?”.

Kiedy Igiełka wrócił do domu, wciąż myślał o porannej rozmowie. Jego serce było ciężkie, jakby ktoś położył na nim mały kamień. Postanowił porozmawiać z przyjaciółmi. Znalazł Rudą i Skoczka pod dębem. – Słuchajcie – powiedział – byłem dzisiaj z panem Borsukiem. On wcale nie jest dziwny, tylko trochę inny. A te słowa, które o nim mówiliście... sprawiły mi przykrość, a jemu mogłyby zranić serce.

Wiewiórka spuściła ogon, a zajączek schował uszy. – Nie chcieliśmy nikogo skrzywdzić – szepnęła Ruda. – Po prostu nie znaliśmy go dobrze. Skoczek dodał: – Może powinniśmy go przeprosić? Igiełka uśmiechnął się. – To dobry pomysł. Wszyscy razem poszli do nory Borsuka, a on przyjął przeprosiny z uśmiechem. „W lesie każdy jest wyjątkowy – powiedział – a plotki tylko psują zabawę”.

Od tej pory Ruda, Skoczek i Igiełka zawsze, gdy chcieli o kimś powiedzieć coś niemiłego, przypominali sobie rozmowę z Borsukiem. Zrozumieli, że zanim ocenią, warto poznać kogoś bliżej. A jeśli już zrobili coś złego, zawsze można przeprosić i naprawić błąd. Las stał się jeszcze przyjaźniejszym miejscem.

Wieczorem Igiełka wrócił do swojej kryjówki pod korzeniami. Na niebie zapalały się pierwsze gwiazdy, a wiatr niósł zapach mchu i kory. Jeż westchnął cicho, myśląc o tym, jak ważne są dobre słowa. Zamknął oczy, a wokół niego zapanowała spokojna cisza przerywana tylko oddechem śpiących przyjaciół. „Dobranoc, lesie. Dobranoc, gwiazdy” – szepnął i zasnął snem pełnym pogodnych marzeń.