Wiewiórka Rudzik i Nowy Rok

— Bajka do czytania —

W lesie za pagórkiem, gdzie rosły wielkie, puszyste sosny, mieszkała mała wiewiórka o imieniu Rudzik. Miał rudą kitę jak ogień i oczka jak dwa błyszczące orzeszki. Rudzik najbardziej na świecie lubił, gdy wszystko było po staremu – ta sama dziuplanka, te same szyszki na śniadanie i te same zabawy z przyjaciółmi.

Pewnego wieczoru, gdy w lesie zapadł zimowy zmrok, mama wiewiórka powiedziała: – Jutro będzie Nowy Rok, Rudziku. Wszyscy w lesie urządzają wielkie świętowanie. Mała wiewiórka zmarszczyła nosek. – Nowy Rok? A co to takiego? Czy to coś strasznego? – zapytał. Mama uśmiechnęła się ciepło. – To.nowy początek, kochanie. Dzień, w którym wszystkie zwierzęta obiecują sobie coś dobrego i cieszą się, że są razem.

Rudzik nie był pewien, czy mu się to podoba. Lubił swoje stare zabawki i znajome ścieżki. Gdy nadszedł wieczór, usiadł na gałęzi swojego ulubionego dębu i patrzył w niebo. Nagle zobaczył, jak mały jeżyk Igiełka ciągnie za sobą kolorowe światełka. – Hej, Rudziku! Pomóż mi udekorować polankę! – zawołał przyjaciel. Wiewiórka zeskoczyła z gałęzi. – Ale po co? – zapytał.

Igiełka wyjaśnił, że w Nowy Rok wszyscy robią sobie prezenty z leszczyny i tańczą wokół wielkiej choinki. Rudzik poczuł, że w brzuszku robi mu się ciepło. – A jeśli nie uda mi się zrobić nic ładnego? – Zmartwił się. Jeżyk poklepał go po łapce. – Nie chodzi o ładność, ale o to, że robisz to z serca.

Następnego ranka Rudzik zebrał najpiękniejsze szyszki i kolorowe listki. Uplotił z nich mały wianek. Potem poszedł na polankę, gdzie wszystkie zwierzęta już się zebrały. Słychać było śmiech i piosenki. Rudzik wręczył wianek swojej mamie. – To dla ciebie na Nowy Rok – wyszeptał. Mama przytuliła go mocno. – To najpiękniejszy prezent, jaki dostałam.

Wszystkie zwierzęta trzymały się za łapki i tańczyły wkoło. Rudzik zauważył, że nawet stary, zmęczony borsuk uśmiecha się od ucha do ucha. – Nowy Rok jest fajny! – zawołała wiewiórka. I wtedy zrozumiał, że zmiana nie musi być straszna – może być jak pudełko niespodzianek, które otwiera się z radością.

Gdy słońce schowało się za las, wszystkie małe zwierzątka wróciły do swoich norek i dziupli. Rudzik wtulił się w miękkie posłanie z mchu, a mama pogłaskała go po kitce. – Dobranoc, mój mały odkrywco – szepnęła. Rudzik zamknął oczy i słyszał, jak gwiazdy cichutko szepczą do siebie: „Wszystko będzie dobrze”. I tak zasnął spokojnie, marząc o nowych przygodach.