Rudi i mały ptaszek

— Bajka do czytania —

Mały nosorożec Rudi mieszkał na wielkiej sawannie. Miał piękny, lśniący róg, ale czuł się samotny. Wszystkie zwierzęta, gdy go widziały, od razu uciekały. – Boją się mojego rogu – wzdychał Rudi.

Pewnego dnia Rudi poszedł na łąkę pełną kwiatów. Zobaczył tam kolorowego motyla, ale gdy tylko się zbliżył, motyl odfrunął. – Widzisz? Nawet motyl się boi – powiedział smutno.

Nagle usłyszał cienki głosik: – Nie boję się ciebie! To była mała ptaszyna o imieniu Zuzia. Usiadła na czubku rogu Rudiego i zaświergotała wesoło. – Jaki masz błyszczący róg! – zachwyciła się.

Rudi był zdziwiony. – Naprawdę go lubisz? – zapytał. – Jasne! – zapiszczała Zuzia. – Możesz nim dosięgnąć wysokich gałęzi. Zobacz! Rudi delikatnie przechylił głowę i Zuzia zerwała z gałęzi soczysty owoc.

Od tego dnia bawili się razem. Zuzia uczyła Rudiego wesołych piosenek, a Rudi pomagał ptaszku znaleźć smaczne jagody pod kamieniami, które przesuwał swoim rogiem. Śmiali się i cieszyli każdą chwilą.

Gdy zapadał zmrok, Zuzia mówiła: – Muszę wracać do gniazdka. Dobranoc, przyjacielu! Rudi patrzył, jak odlatuje, i czuł ciepło w sercu. Już nie był samotny.

Tego wieczoru Rudi wrócił do swojej kryjówki pod wielkim drzewem. Mama nosorożyca przytuliła go i szepnęła: – Widzę, że znalazłeś przyjaciela. – Tak – odparł Rudi. – I wcale nie boi się mojego rogu.

Potem położył się na miękkiej trawie i popatrzył w niebo pełne gwiazd. Jedna gwiazda mrugała do niego jak oczy Zuzi. Rudi zamknął oczy i zasnął spokojnie, śniąc o wspólnych zabawach i o tym, że bycie wyjątkowym jest wspaniałe.