Bajka o małym ninja i gwiazdkowym pyłku

— Bajka do czytania —

W małej wiosce otoczonej bambusowymi lasami mieszkał Kaito, najmniejszy ninja w całej krainie. Miał czerwone kimono i żółty pasek, ale wcale nie umiał jeszcze skakać po dachach ani machać mieczem. Za to uwielbiał patrzeć w niebo i liczyć gwiazdy, które świeciły jak maleńkie latarenki.

Pewnego wieczoru, gdy księżyc wisiał nisko nad pagórkami, Kaito usłyszał cichutki płacz. To mały, srebrny żuczek zgubił drogę do swojego domku pod kamieniem. „Nie płacz” – powiedział Kaito, kucając obok. „Pomogę ci znaleźć twoje miejsce. Nawet mały ninja może być dobrym przyjacielem.”

Żuczek nazywał się Błyszczyk i miał skrzydełka jak iskierki. Razem szli wzdłuż strumienia, a Kaito świecił latarenką zrobioną z liścia i robaczka świętojańskiego. „Dokąd idziesz?” – zapytał Kaito. „Do kamienia w kształcie serca” – odpowiedział Błyszczyk. „Tam mieszka moja rodzina.”

Po drodze spotkali wiewiórkę, która gubiła orzeszki. Kaito podniósł je i oddał. Potem spotkali ptaszka, który miał zmierzwione piórka. Kaito pogłaskał go delikatnie, a ptaszek uśmiechnął się. „Jesteś bardzo miły jak na ninja” – powiedział Błyszczyk. „Bo bycie ninja to nie tylko walka, to także pomaganie” – odparł Kaito.

W końcu dotarli do kamienia w kształcie serca. Pod nim mieszkała cała rodzina Błyszczyka – mama, tata i dziesięć malutkich żuczków. Wszyscy podskakiwali z radości. „Dziękujemy, mały ninja!” – zawołali. Kaito poczuł ciepło w sercu, jakby ktoś zapalił w nim małe słoneczko.

Gdy wrócił do swojego domu, mama zapytała: „Gdzie byłeś, synku?” „Pomagałem przyjacielowi” – odpowiedział Kaito. „To najlepsza przygoda, jaką można przeżyć.” Mama uśmiechnęła się i przytuliła go mocno. „Jesteś prawdziwym ninja, Kaito. Prawdziwy ninja ma dobre serce.”

Kaito położył się na swoim posłaniu z miękkiego mchu i patrzył przez okno na gwiazdy. Jedna z nich mrugnęła do niego – to był Błyszczyk, który machał z nieba. Kaito zamknął oczy i pomyślał: „Jutro znów będę pomagał. Bo to jest najważniejsze.”

Wokół zrobiło się cicho. Księżyc kołysał się nad wioską, a gwiazdy szeptały: „Dobranoc, mały ninja. Śpij spokojnie.” Kaito westchnął i zasnął, a jego serce biło w rytmie dobroci. I tak, w krainie bambusowych lasów, zapanował spokój.