Bystry Wiatr i mały kojot

— Bajka do czytania —

Na bezkresnej prerii, gdzie trawa faluje jak morze, żyło stado dzikich mustangów. Najmłodszym z nich był Bystry Wiatr – śmigły jak wiatr, o srebrzystej grzywie. Uwielbiał galopować przed siebie, ale czasami czuł się samotny, bo inne źrebaki bawiły się w grupie.

Pewnego dnia nad prerię nadciągnęła wielka burza. Niebo pociemniało, grzmoty wstrząsały ziemią, a błyskawice przecinały chmury. Stado szybko uciekło w głąb kanionu, szukając schronienia przed deszczem i wiatrem.

Bystry Wiatr pędził za innymi, gdy nagle usłyszał cichy skowyt. Rozejrzał się i zobaczył małego kojota, który utknął w wąwozie – ziemia osunęła się pod jego łapkami i nie mógł się wydostać. Kojot drżał ze strachu, a woda zaczynała zalewać wąwóz.

Mustang zawahał się. Bał się burzy i wahał, czy ma pomóc komuś obcemu, a do tego drapieżnikowi. Ale przypomniał sobie słowa swojej mamy: „Odwaga to nie brak strachu, ale działanie mimo strachu.” To dodało mu sił.

Ostrożnie stępał w stronę kojota. Położył się na ziemi, a mały kojot wdrapał się na jego grzbiet, trzęsąc się z zimna i przerażenia. Bystry Wiatr wstał i ostrożnie pokonał osuwisko, a potem pogalopował w stronę kanionu, gdzie czekało stado.

Kiedy dogonił resztę, wszystkie mustangi były zdziwione – mały źrebak uratował drapieżnika! Lider stada, stary ogier Czarna Chmura, skinął głową z uznaniem. „Prawdziwa siła to nie tylko szybkość, ale też umiejętność niesienia pomocy” – powiedział.

Od tamtej pory Bystry Wiatr i kojot – nazwany przez niego Pędziwiatr – zostali przyjaciółmi. Kojot często towarzyszył mustangowi w jego wyprawach, a stado zaakceptowało go jako swojego. Bystry Wiatr zrozumiał, że przyjaźń może narodzić się w najmniej spodziewanym momencie.

Wieczorem, gdy burza minęła, niebo rozjaśniły gwiazdy. Bystry Wiatr położył się obok mamy, czując ciepło i bezpieczeństwo. Pędziwiatr wtulił się w jego bok, a mustang westchnął spokojnie. Słyszał szum prerii i czuł, że to jest jego dom.

Powoli zapadał sen. Bystry Wiatr śnił o niekończących się łąkach i biegu z wiatrem. Cicho szemrała trawa, a gwiazdy mrugały jak przyjazne oczy. Dobranoc, mały mustangu. Dobranoc, przyjacielu.