Muminek i gwiazdkowe ciasteczka

— Bajka do czytania —

W Dolinie Muminków nastąpił cudowny wieczór. Na niebie świeciły setki gwiazd, a w oknach domku Muminków migotało ciepłe światło. Dziś Mama Muminka postanowiła upiec swoje słynne ciasteczka księżycowe – małe, okrągłe i posypane cukrowym pyłem. W całej dolinie unosił się zapach wanilii i szczęścia.

Muminek pomagał w kuchni, wycinając foremkami gwiazdki i serduszka. Każde ciasteczko było wyjątkowe. – To będzie nasz sekretny zapas na zimowe wieczory – szepnął do mamy. Mama Muminka uśmiechnęła się i schowała ciasteczka do dużej puszki z napisem „Słodycze na deszczowe dni”.

Nagle do drzwi zapukała Mała Mi. – Słyszeliśmy, że pieczecie ciasteczka! Czy mogę dostać jedno? – zapytała z radością. Muminek zakrył puszkę rękami. – Nie, to moje! – powiedział twardo. Mała Mi zmarszczyła nosek i odeszła smutna.

Muminek został sam z puszką, ale zamiast radości poczuł dziwny ciężar w brzuszku. Ciasteczka nie wydawały mu się już takie pyszne. Wtedy zobaczył przez okno Włóczykija, który siedział na kamieniu i grał na harmonijce. Jego muzyka była delikatna jak wieczorny wiatr.

Muminek wyszedł do ogrodu i usiadł obok przyjaciela. – Dlaczego jesteś smutny? – zapytał Włóczykij. Muminek westchnął i opowiedział o ciasteczkach. Włóczykij odłożył harmonijkę. – Wiesz, najpiękniejsze chwile są wtedy, gdy dzielimy się nimi z innymi. Twoje ciasteczka mogą być gwiazdkami, które rozświetlą czyjś wieczór.

Muminek zamyślił się. Pobiegł do domu, otworzył puszkę i wyjął garść ciasteczek. Pobiegł najpierw do Małej Mi, która siedziała na werandzie. Podał jej ciasteczko w kształcie serca. – Przepraszam, chcesz spróbować? – zapytał. Mała Mi uśmiechnęła się szeroko i ugryzła kawałek.

Potem Muminek podzielił się z Włóczykijem, a w końcu resztę ciasteczek zaniósł do domku Ryjka i Panny Migotki. Wszyscy usiedli razem na łące, patrząc w gwiazdy. Każdy dostał po jednym ciasteczku, a smakowały jak żadne inne – słodkie od przyjaźni.

Kiedy nadszedł czas snu, Muminek wrócił do domu. Mama Muminka pogłaskała go po głowie. – Dobrze się czujesz, synku? – zapytała. – Tak – odparł Muminek. – Dziś zrozumiałem, że dzielenie się sprawia, że wszystko smakuje lepiej, a gwiazdy świecą jaśniej. Zamknął oczy i zasnął spokojnie, a nad Doliną Muminków tańczyły srebrne iskierki.