Bajka o Mumbaju i latającym latawcu

— Bajka do czytania —

W samym sercu tętniącego życiem Mumbaju, gdzie ulice wypełniają kolorowe riksze i zapach przypraw unosi się w powietrzu, mieszkała mała dziewczynka o imieniu Iskra. Każdego wieczoru siadała na parapecie swojego małego mieszkania i patrzyła na zachód słońca nad morzem. Marzyła, by choć raz wznieść się wysoko nad dachy i zobaczyć całe miasto z góry.

Pewnego dnia, gdy słońce chowało się za horyzontem, Iskra znalazła na balkonie stary, pomięty latawiec. Był kolorowy jak pawie pióra, ale miał rozdarty ogon. – Może uda mi się go naprawić – pomyślała i pobiegła do swojego przyjaciela, Krzysia, który mieszkał w sąsiedztwie.

Krzyś miał mały warsztacik pełen sznurków i kawałków materiału. Razem usiedli na podłodze i zaczęli cerować ogon latawca. – Potrzebujemy jeszcze czegoś lekkiego, żeby latał wysoko – powiedział Krzyś i wyjął z szuflady cieniutki, srebrny łańcuszek. Iskra uśmiechnęła się, bo wiedziała, że to prezent od jego babci.

Gdy latawiec był gotowy, wyszli na dach. Wiatr w Mumbaju wieje wieczorami od strony morza, niosąc zapach soli i dalekich podróży. Iskra puściła sznurek, a latawiec wzbił się w górę, tańcząc między dymem z ulicznych straganów a światłami latarni. – Lecimy! – zawołała, a Krzyś klasnął z radości.

Latawiec uniósł się tak wysoko, że Iskra poczuła, jakby sama fruwała. Widziała czerwone dachy kamienic, zielone drzewa w parku i błękitną taflę morza. Nagle wiatr ucichł, a latawiec zaczął opadać. – Nie martw się – szepnęła Iskra. – Może nie musimy lecieć daleko, żeby widzieć piękno.

Latawiec delikatnie opadł na dach, a Iskra i Krzyś usiedli obok niego. Słońce już prawie zaszło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. – Popatrz – powiedziała Iskra, wskazując na rozświetlone okna domów. – Każde światło to czyjeś marzenie. Moje jest tutaj, z tobą i z latawcem.

Kiedy zrobiło się ciemno, a miasto ucichło, Iskra wzięła latawiec do ręki i zeszła do swojego pokoju. Położyła go na poduszce obok siebie i zamknęła oczy. Wiatr za oknem szeptał cicho, a gwiazdy migotały nad Mumbajem.

Dobranoc, Iskro – szepnął wiatr. – Dobranoc, Mumbaju – odpowiedziała dziewczynka, wtulając się w poduszkę. I tak, otulona ciepłem nocy, zasnęła spokojnie, wiedząc, że najpiękniejszy lot to ten, który odbywa się w sercu.