Fala Fiołek i cierpliwe morze

— Bajka do czytania —

Nad błękitnym morzem mieszkała mała fala o imieniu Fiołek. Była piękna, ale bardzo niecierpliwa – zawsze chciała być pierwsza na brzegu.

Pewnego dnia, gdy słońce wschodziło, Fiołek zobaczyła inne fale płynące spokojnie. "Dlaczego się nie spieszycie?" – zapytała. Stara fala o siwej pianie uśmiechnęła się: "Każda fala ma swój czas, mała Fiołku."

Fiołek nie rozumiała. Chciała pędzić, ścigać się z wiatrem. Ale stara fala powiedziała: "Kiedy się spieszysz, nie widzisz piękna wokół. Spróbuj popłynąć wolniej."

Mała fala posłuchała. Zwolniła i zaczęła patrzeć. Zobaczyła rybki skaczące w słońcu, muszelki na dnie i meduzy tańczące w wodzie. Było tak pięknie, że zapomniała o pośpiechu.

Fiołek płynęła dalej, ale już nie spieszyła się. Czuła, jak morze niesie ją delikatnie. W końcu dotarła do brzegu – nie jako pierwsza, ale za to bardzo spokojna i szczęśliwa.

Kiedy fala rozbiła się o piasek, usłyszała szum muszelek i śmiech dzieci. A potem morze zaczęło cichnąć. Słońce zachodziło, niebo robiło się pomarańczowe.

Fiołek poczuła zmęczenie i spokój. Leżała na plaży, patrząc w gwiazdy. Morze szeptało kołysankę. Wkrótce mała fala zasnęła, a nad nią świecił księżyc. Dobranoc, Fiołku.