Bajka o misiach, które odkryły noc

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym gawrze w wielkim lesie mieszkały dwa małe misie – Bruno i Lila. Bruno był starszy i zawsze bardzo odważny w dzień, ale gdy zapadał zmrok, jego serduszko zaczynało bić szybciej.

Pewnego wieczoru mama misiów powiedziała: „Czas spać, moje skarby.” Lila szybko wtuliła się w miękkie posłanie, ale Bruno kręcił się i wiercił. „Mamo, w ciemności czają się dziwne cienie” – szepnął.

Lila usiadła i spojrzała na brata. „Bruno, chodź ze mną na chwilę pod gwiazdy. Pokażę ci coś pięknego.” Bruno niepewnie wstał i poszedł za siostrą.

Wyszli przed gawrę. Nocne niebo było usiane błyszczącymi gwiazdami jak małe diamenty. Lila wskazała łapką w górę: „Widzisz? Każda gwiazda to jak mały przyjaciel, który świeci, żebyśmy nie czuli się sami.”

Bruno spojrzał w niebo i zapomniał o strachu. Gwiazdy mrugały do niego, a księżyc uśmiechał się srebrnym światłem. „Czy one są dla nas?” – zapytał. „Tak, i zawsze będą” – odpowiedziała Lila.

Po chwili misie wróciły do gawry. Bruno położył się obok siostry i zamknął oczy. Czuł ciepło i bezpieczeństwo. „Dziękuję, Lila” – mruknął sennie.

Nad lasem zapadła cisza. Gwiazdy tańczyły na niebie, a w gawrze zapanował spokojny sen. Dobranoc, misie. Dobranoc, gwiazdy.