Bajka o sercu, które nie gasło

— Bajka do czytania —

W Zielonej Dolinie, gdzie słońce wstawało różowo, a trawa pachniała miodem, mieszkał mały Zajączek o imieniu Pyś. Pyś miał mięciutkie, brązowe futerko i wielkie, okrągłe oczy, które błyszczały jak dwa kasztanki. Każdego ranka biegał do swojej mamy, aby usłyszeć: „Kocham cię, Pysiu”. I to wystarczało, by dzień był najpiękniejszy.

Pewnego dnia Pyś postanowił zrobić mamie niespodziankę. Chciał upiec ciasteczka z marchwi, ale w kuchni zrobił straszny bałagan. Mąka była wszędzie, a ciasto przykleiło się do sufitu. Mama zobaczyła to i westchnęła. Pyś spuścił uszy i szepnął: „Mamo, chyba już mnie nie kochasz, bo wszystko zepsułem”.

Mama przytuliła go mocno i powiedziała: „Pysiu, ja kocham cię zawsze, nawet gdy w kuchni wybuchnie wulkan. Miłość nie znika, gdy coś się nie uda”. Pyś spojrzał na nią zdziwiony. „Naprawdę?” – zapytał. „Naprawdę” – odpowiedziała mama i pocałowała go w nosek.

Następnego dnia Pyś pobiegł na łąkę zbierać kwiaty. Chciał dać mamie bukiet. Po drodze spotkał lisa, który śmiał się z jego małych uszu. Pyś poczuł się smutny i pomyślał: „Może mama kocha mnie tylko wtedy, gdy jestem grzeczny?”. Wrócił do domu i zapytał: „Mamo, czy kochasz mnie nawet wtedy, gdy jestem niegrzeczny?”.

Mama posadziła go na kolanach i powiedziała: „Pysiu, kocham cię, gdy skaczesz, i kocham cię, gdy siedzisz cicho. Kocham cię, gdy się śmiejesz, i kocham cię, gdy płaczesz. Moja miłość nie ma włącznika ani wyłącznika. Jest jak słońce – świeci zawsze, nawet gdy chmury zasłonią niebo”.

Pyś uśmiechnął się szeroko. Poczuł ciepło w brzuszku, jakby ktoś nalał do niego gorącej herbaty z miodem. „A co, jeśli zrobię coś naprawdę złego?” – zapytał jeszcze ciszej. Mama pogłaskała go po głowie. „Wtedy porozmawiamy, naprawimy szkodę i dalej będę cię kochać. Bo miłość bezwarunkowa to taka, która nie wymaga warunków. Jesteś moim dzieckiem i to wystarczy”.

Od tego dnia Pyś już nigdy nie bał się, że straci miłość mamy. Nawet gdy przewrócił wazon z kwiatami, a woda rozlała się po podłodze, wiedział, że mama go przytuli i powie: „W porządku, pomogę ci posprzątać”. I rzeczywiście tak było. Pyś czuł się bezpieczny jak ptaszek w gnieździe.

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczęły mrugać na niebie, Pyś leżał w swoim łóżeczku. Mama usiadła obok i zaśpiewała mu cichutką kołysankę. Pyś zamknął oczy i wyszeptał: „Mamo, wiem, że mnie kochasz. Zawsze”. A mama odpowiedziała: „Tak, Pysiu, zawsze i bez końca”. I wtedy w pokoju zapanowała cisza, a mały zajączek zasnął spokojnie, tuląc się do poduszki.