Bajka o Mikołaju i jego papierowym skarbie

— Bajka do czytania —

Mały Mikołaj mieszkał w przytulnym domku na skraju lasu. Każdego wieczoru, gdy gwiazdy zaczynały migotać na niebie, siadał przy kominku i przeglądał stary, gruby notes. Był to notes, który dostał od dziadka – pełen rysunków, listów i zapisanych kartek. Dziś jednak Mikołaj czuł się trochę smutny, bo zauważył, że niektóre strony są już bardzo zniszczone.

Mikołaj westchnął cicho. „Dziadku, czy mogę zrobić nowy notes?” – zapytał pewnego dnia. Dziadek uśmiechnął się pod siwym wąsem i pokiwał głową. „Oczywiście, ale pamiętaj, że najważniejsze nie są same kartki, ale to, co na nich zapiszesz” – powiedział.

Chłopiec wziął więc czysty papier i kolorowe kredki. Zaczął rysować swojego psa Borysa, który lubił gonić wiewiórki, i mamę, która piekła najlepsze szarlotki na świecie. Każdy rysunek był dla Mikołaja jak małe okienko do serca.

Pewnego dnia Mikołaj znalazł w starym notesie list od prababci. Był napisany niebieskim atramentem i pachniał lawendą. „Kochany Mikołaju, pamiętaj, że najważniejsze są chwile spędzone z rodziną” – czytał powoli. Chłopiec poczuł ciepło w sercu.

Postanowił, że zrobi nową książkę – taką, która będzie łączyć stare i nowe wspomnienia. Wkleił do niej zdjęcie z wakacji nad morzem, gdzie razem z tatą zbudowali największy zamek z piasku. Dodał też suszony kwiatek z łąki, który przyniósł dla mamy.

Wieczorem, gdy Mikołaj skończył swoją książkę, pokazał ją dziadkowi. Dziadek obejrzał każdą stronę i powiedział: „To najpiękniejszy skarb, jaki kiedykolwiek widziałem. Papierowy, bo na papierze, ale pełen miłości”. Mikołaj uśmiechnął się szeroko.

Od tamtej pory Mikołaj co wieczór dodawał do swojej książki nowe kartki. Rysował uśmiechy, przygody i małe radości. Kiedy książka była już gruba jak poduszka, Mikołaj wiedział, że ma w niej całe swoje szczęście.

A gdy nadchodziła pora snu, Mikołaj zamykał książkę, kładł ją na półce obok łóżka i patrzył na migoczące nad lasem gwiazdy. Wiedział, że najcenniejsze skarby nie są ze złota, ale z papieru i dobrych słów, które zostają w sercu na zawsze.