Bajka o Mikołaju i reniferach

— Bajka do czytania —

W małej wiosce na biegunie północnym mieszkał Mikołaj wraz ze swoimi reniferami. Każdego roku przygotowywali się do wielkiej podróży, aby rozwieźć prezenty dzieciom na całym świecie. Tym razem jednak jeden z reniferów, mały Rufus, bardzo bał się latać. Jak Mikołaj pomógł mu przezwyciężyć strach?

Rufus był najmłodszym reniferem w stadzie. Miał miękkie, brązowe futerko i wielkie, błyszczące oczy. Uwielbiał biegać po śniegu, ale gdy przychodziło do latania, jego serce biło szybciej. Bał się, że spadnie lub zgubi się w chmurach.

Inne renifery, jak Dancer i Comet, były bardzo odważne. Każdego roku unosiły sanie Mikołaja wysoko nad dachami domów. Rufus patrzył na nich z podziwem, ale w środku czuł niepokój. „A co, jeśli nie dam rady?” – myślał.

Mikołaj zauważył smutek Rufusa. Pewnego wieczoru usiadł obok niego i zapytał: „Dlaczego jesteś taki niespokojny, mały przyjacielu?” Rufus wyznał swój strach. Mikołaj uśmiechnął się ciepło i powiedział, że każdy czasem się boi, nawet on.

Następnego dnia Mikołaj zabrał Rufusa na polanę. Uczył go, jak unosić się tuż nad ziemią. Rufus próbował wiele razy, ale za każdym razem lądował miękko w śniegu. Mikołaj nie tracił cierpliwości i chwalił go za każdy wysiłek.

Po kilku dniach Rufus poczuł się pewniej. Pewnego ranka, gdy ćwiczył, wiatr niósł go wyżej niż zwykle. Zobaczył stada ptaków i lśniące lodowe góry. Nagle zrozumiał, że latanie może być piękne i ekscytujące.

Nadszedł wigilijny wieczór. Wszystkie renifery zaprzęgły się do sań. Rufus stał z boku, drżąc ze strachu. Mikołaj podszedł do niego i szepnął: „Jesteś gotowy, mój dzielny przyjacielu. Pamiętaj, że prawdziwa odwaga to robić coś, mimo że się boisz.”

Rufus wziął głęboki oddech i dołączył do pozostałych. Gdy Mikołaj krzyknął „W górę!”, wszystkie renifery uniosły się w powietrze. Rufus leciał tuż za Dancerem, czując wiatr w futrze. Był szczęśliwy i dumny z siebie.

Podróż minęła cudownie. Rufus pomógł rozwieźć prezenty do wielu domów. Widział uśmiechnięte dzieci i migoczące choinki. Gdy wrócili na biegun, Mikołaj pogłaskał go po nosie i powiedział: „Doskonale się spisałeś.” Rufus zasnął tej nocy spokojnie, marząc o kolejnej przygodzie.