Prezent od serca

— Bajka do czytania —

W małej, śnieżnej wiosce, gdzie domki miały czerwone dachy, a dym z kominów układał się w baśniowe wzory, mieszkał mały chłopiec o imieniu Tymek. Tymek uwielbiał listy do Mikołaja – pisał je co roku, starannie wybierając słowa i rysując wymarzone zabawki. Ale w tym roku coś było inaczej. W szkole pani powiedziała, że nie wszystkie dzieci dostają prezenty, bo ich rodziny nie mają pieniędzy. Tymek pomyślał o swoim koledze Piotrusiu, który zawsze chodził w za małych butach i nigdy nie mówił o prezentach.

Wieczorem, gdy mama czytała mu bajkę, Tymek zapytał: „Mamo, czy Mikołaj naprawdę daje prezenty wszystkim dzieciom?” Mama uśmiechnęła się tajemniczo i powiedziała: „Mikołaj ma wielkie serce, ale czasem potrzebuje pomocników. Może ty mógłbyś nim być?” Tymek zamyślił się. Następnego dnia zamiast pisać list z prośbą o nowy samochód na pilota, wziął kartkę i narysował Piotrusiowi ciepłe buty, szalik i pluszowego misia. Pod spodem napisał: „Drogi Mikołaju, jeśli możesz, podaruj to Piotrusiowi. Ja mam już wszystko.”

Wieczorem Tymek położył list na parapecie i długo nie mógł zasnąć. Wpatrywał się w gwiazdy za oknem, zastanawiając się, czy Mikołaj przeczyta jego prośbę. Nagle usłyszał cichutki dźwięk dzwoneczków. Ktoś delikatnie zapukał w szybę. Tymek podbiegł do okna i ujrzał małego, uśmiechniętego Mikołaja w czerwonej czapce, który trzymał w ręku jego list.

„Witaj, Tymku” – powiedział Mikołaj ciepłym głosem. „Widzę, że w tym roku napisałeś list nie dla siebie, ale dla kogoś innego. To bardzo piękne. Chcę cię zabrać w podróż, abyś zobaczył, co się dzieje, gdy dzieci myślą o innych.” Mikołaj chwycił Tymka za rękę i nagle znaleźli się w saniach zaprzężonych w renifery. Lecieli nad dachami, a pod nimi migotały światełka choinek.

Zatrzymali się nad domem Piotrusia. Mikołaj skinął dłonią i przez okno Tymek zobaczył, jak pod małą choinką pojawia się paczka z butami, szalikiem i misiem. W pokoju obok spała mama Piotrusia, a na jej twarzy malował się spokój. „Widzisz?” – szepnął Mikołaj. „Twój prezent nie tylko uszczęśliwi Piotrusia, ale także da nadzieję jego mamie. To największy dar – dzielenie się dobrem.”

Gdy wrócili do domu, Tymek poczuł, że w jego sercu jest ciepło. Mikołaj uścisnął go i powiedział: „Pamiętaj, Tymku, prawdziwy Mikołaj mieszka w każdym, kto potrafi dawać z miłością. Nawet mały gest może zmienić czyjś świat.” Po tych słowach Mikołaj zniknął w mroku, a Tymek wślizgnął się do łóżka, czując, że to były najpiękniejsze święta w jego życiu.

Rankiem Tymek obudził się z uśmiechem. Pod choinką znalazł małe pudełko, a w nim – srebrny dzwoneczek i kartka z napisem: „Dla mojego pomocnika. Dziękuję.” Tymek zadzwonił dzwoneczkiem, a jego dźwięk był tak czysty i radosny, że cały dom wypełnił się śmiechem. Wiedział, że najpiękniejszym prezentem jest ten, który daje się od serca.