Mama i gwiazdka na dobranoc

— Bajka do czytania —

W zielonym lesie, gdzie sosny sięgały nieba, mieszkała mała wiewiórka o imieniu Kaja. Każdego ranka budziła się z promykiem słońca na nosie, a jej mama już czekała z ciepłym uśmiechem.

– Mamo, skąd ty zawsze wiesz, że jest mi zimno, zanim sama to poczuję? – zapytała Kaja pewnego pochmurnego dnia, gdy mama otuliła ją liściastym kocykiem.

Mama uśmiechnęła się tajemniczo i szepnęła: – To taka mała magia, skarbie. Ale Kaja nie była przekonana. Postanowiła sama odkryć tę tajemnicę.

Następnego dnia, gdy mama przygotowywała orzechową zupę, Kaja stanęła obok i spróbowała robić dokładnie to samo. – Może jak będę robić tak jak ty, też poznam tę magię – pomyślała. Ale zupa wyszła jej słona i gorzka.

Wieczorem, przytulona do mamy, Kaja westchnęła: – Nie umiem być taka jak ty. Nie wiem, co zrobić, by być tak mądrą.

Mama przytuliła ją mocniej. – Kochanie, ja nie jestem mądrzejsza od ciebie. Po prostu patrzę na ciebie całym sercem. Kiedy cię kocham, wszystko staje się jasne. To nie magia, to miłość.

Kaja zamknęła oczy i poczuła, jak te słowa otulają ją jak ciepły kocyk. Zrozumiała, że mama nie potrzebuje czarodziejskiej różdżki, by wiedzieć, czego jej trzeba – wystarczy, że ją kocha.

Tej nocy gwiazdy nad lasem świeciły wyjątkowo jasno. Kaja leżała w swoim gniazdku z mchu i patrzyła na niebo. Obok niej mama nuciła cichą piosenkę. Kaja poczuła, że to jest właśnie największy skarb – mieć kogoś, kto patrzy na ciebie z miłością każdego dnia. I wśród szelestu liści i szeptu wiatru, mała wiewiórka zasnęła spokojnie, tuląc w sercu tę ciepłą myśl o mamie.