Bajka o małym kotku dla 6-latka

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, przy ulicy Słonecznej, mieszkał mały kotek Mruczuś. Miał miękkie, szare futerko i zielone oczka. Najbardziej na świecie lubił bawić się w ogrodzie.

Pewnego słonecznego dnia po deszczu w ogrodzie pojawiła się wielka kałuża. Mruczuś podszedł do niej i zajrzał. Z wody patrzył na niego drugi kotek! Był do niego bardzo podobny.

Mruczuś zamachał łapką wesoło. Tamten kotek też zamachał. Mruczuś zrobił koci grzbiet, a tamten też. „Hau, hau!” – zawołał Mruczuś pomyłkowo, ale tamten tylko otworzył pyszczek bez dźwięku. Kotek był zdziwiony.

„Mamo, mamo, znalazłem przyjaciela!” – zawołał Mruczuś. Mama kotka podeszła i spojrzała w kałużę. Uśmiechnęła się. „To ty, Mruczusiu. To twoje odbicie.” Ale Mruczuś nie rozumiał. „Dlaczego robi to samo co ja?” – zapytał.

Wieczorem, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Mruczuś znów poszedł do kałuży. Zobaczył w niej małą, błyszczącą gwiazdkę. „O, gwiazda spadła do kałuży!” – pomyślał i ostrożnie włożył łapkę, żeby ją wyjąć. Gwiazda znikła, zostawiając tylko fale. Mruczuś był smutny.

Mama zobaczyła i przytuliła go. „Nie martw się, Mruczusiu. To nie była prawdziwa gwiazda, tylko jej odbicie. Prawdziwe gwiazdy świecą na niebie i są bardzo wysoko. Możesz na nie patrzeć i marzyć.” Kotek spojrzał w górę. Niebo pełne było gwiazd, a jedna z nich błyszczała najmocniej. „To twoja gwiazda” – powiedziała mama.

Mruczuś poszedł do swojego miękkiego koszyka, położył się i wyjrzał przez okno. Patrzył na migoczące gwiazdy i myślał o odbiciu w kałuży. Zrozumiał, że nie wszystko można dotknąć, ale można na to patrzeć i cieszyć się tym. Ziewnął, przeciągnął się i zamknął oczka. Gwiazdy migały mu do snu. Dobranoc, Mruczusiu. Dobranoc, małe kotki.