Bajka o małpach dla 3-latka – Małpka Zuzia i skarb przyjaźni

— Bajka do czytania —

W zielonej dżungli, na wysokim drzewie, mieszkała mała małpka o imieniu Zuzia. Miała miękkie futerko i długi ogon, którym machała, gdy była szczęśliwa. Każdego dnia Zuzia skakała z gałęzi na gałąź, szukając przygód.

Pewnego dnia Zuzia znalazła pod wielkim liściem coś wyjątkowego – błyszczącą, czerwoną piłkę. Była gładka i lekka, idealna do turlania. Małpka podskoczyła z radości i zaczęła bawić się sama, rzucając piłkę w górę.

Wkótce usłyszała cichutki głosik: – Hej, Zuziu! Czy mogę się z tobą pobawić? To był mały małpka Tymek, który smutno patrzył z daleka. Zuzia zmarszczyła nosek. – To moja piłka! – powiedziała i odwróciła się.

Tymek westchnął i odszedł. Zuzia turlala piłkę, ale po chwili zabawa przestała być wesoła. Piłka była za duża, by ją złapać sama, a skakanie bez przyjaciela było nudne. Małpka usiadła na gałęzi i zastanowiła się.

Wtedy zobaczyła Tymka, który bawił się z innymi małpkami – mieli długą linę z liści i razem huśtali się na drzewie. Śmiali się głośno, a ich ogony wiły się wesoło. Zuzi zrobiło się ciepło w serduszku.

Podbiegła do Tymka i podała mu piłkę. – Chcesz się pobawić razem? – zapytała nieśmiało. Tymek uśmiechnął się szeroko. – Bardzo! – Małpki zaczęły turlować piłkę między sobą, a potem dołączyły inne małpki. Wszyscy skakali, śmiali się i dzielili zabawkami.

Gdy słońce schowało się za chmury, Zuzia i Tymek usiedli obok siebie na gałęzi. – Dzielenie się jest fajniejsze niż samotna zabawa – szepnęła Zuzia. Tymek przytulił ją ogonem. – Tak, przyjaciele to skarb – odpowiedział.

Wieczorem małpki wróciły do swoich gniazd. Zuzia zamknęła oczy, a nad nią migotały gwiazdy. Szeptał wiatr: „Dobranoc, mała Zuziu”. I małpka zasnęła spokojnie, marząc o jutrzejszych zabawach z przyjaciółmi.