Mądrość małpki Miki

— Bajka do czytania —

W zielonej dżungli, gdzie drzewa sięgały chmur, mieszkała małpka o imieniu Miki. Była bardzo szybka i zwinna, ale lubiła się przechwalać, że jest najlepsza we wszystkim. Każdego dnia skakała z gałęzi na gałąź, krzycząc: „Patrzcie, jaki jestem silny i mądry!”

Pewnego razu Miki spotkała swojego przyjaciela, małpkę Lulu, która próbowała dosięgnąć najsłodszych owoców na wysokim drzewie. Lulu była mniejsza i nie mogła dostać się na górę. Miki zaśmiał się głośno: „Ha, ty nigdy nie będziesz tak dobra jak ja!” i odskoczył dalej, zostawiając Lulu samą.

Wkrótce Miki postanowił zorganizować zawody w skakaniu. Zaprosił wszystkie małpy z dżungli: małą Lulu, starszego Gogo i cichą Zuzę. „Zobaczycie, kto jest najszybszy!” – wołał, robiąc salta w powietrzu. Inne małpy patrzyły na niego z podziwem, ale trochę się bały, bo Miki zawsze chciał być pierwszy.

Gdy zawody się rozpoczęły, Miki pędził jak strzała. Nagle jednak usłyszał cichy płacz. To Lulu upadła i skaleczyła się w łapkę. Miki zawahał się – chciał wygrać, ale zobaczył, jak Lulu cierpi. Przypomniał sobie, jak wcześniej się z niej śmiał, i zrobiło mu się przykro.

Miki zatrzymał się i podszedł do Lulu. „Pomogę ci” – powiedział cicho. Delikatnie opatrzył jej łapkę liśćmi i zaprowadził do strumienia, żeby napiła się wody. Lulu uśmiechnęła się: „Dziękuję, Miki. Jesteś naprawdę dobrym przyjacielem.”

Wtedy Miki zrozumiał, że wygrywanie nie jest najważniejsze. Ważniejsze jest to, żeby pomagać innym i być miłym. Reszta małp zobaczyła, jak Miki się zmienił, i zaczęły go szanować jeszcze bardziej niż wtedy, gdy się przechwalał.

Od tego dnia Miki nie chwalił się już swoją siłą. Zamiast tego pytał: „Czy mogę ci w czymś pomóc?”. Wszystkie małpy w dżungli stały się jego przyjaciółmi, a on czuł się szczęśliwszy niż kiedykolwiek. Nawet Lulu i Zuza chciały z nim skakać i bawić się razem.

Wieczorem, gdy słońce zachodziło nad dżunglą, Miki usiadł na najwyższej gałęzi i patrzył na gwiazdy. „Prawdziwa siła to nie być najlepszym, ale być dobrym dla innych” – szepnął do siebie. I zasnął spokojnie, wiedząc, że ma w sercu prawdziwą mądrość.