Koronka z uśmiechu

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie pełnej kwitnących łąk i srebrzystych strumieni, mieszkała mała księżniczka o imieniu Laura. Miała złote loki i oczy jak dwa błękitne jeziora, a jej ulubioną zabawą było bieganie boso po zamkowym ogrodzie.

Pewnego dnia król, tata Laury, wręczył jej małą, lśniącą koronę. „Jesteś już duża – powiedział z uśmiechem – nosisz koronę jak prawdziwa księżniczka”. Laura ucieszyła się, ale szybko odkryła, że korona jest ciężka i uwiera ją w głowę, gdy biega.

Postanowiła więc zdjąć koronę i schować ją do kieszeni sukienki. „Może kiedyś mi się przyda” – pomyślała i pobiegła dalej. Po drodze spotkała kreta, który smutno kopał tunel. „Dlaczego jesteś taki smutny?” – zapytała Laura.

Kret westchnął: „Bo nikt nie chce się ze mną bawić, jestem za mały i za brudny”. Laura uśmiechnęła się i wyciągnęła rękę. „Chodź, pokażę ci mój sekretny zakątek w ogrodzie, gdzie rosną najsłodsze maliny”. Kret spojrzał zdziwiony, ale poszedł za nią.

Razem zbierali maliny, a potem Laura zaprowadziła kreta nad strumień, gdzie pluskały się kolorowe rybki. Kret zapomniał o smutku i śmiał się radośnie. Wtedy zza krzaka wyjrzała wiewiórka, która zgubiła orzeszki na zimę.

Laura nie zastanawiała się ani chwili. „Pomogę ci znaleźć orzeszki!” – zawołała. Razem z kretem przeczesali trawę i znaleźli aż dziesięć orzeszków. Wiewiórka podskoczyła z radości i podziękowała Laurze, tańcząc wokół niej.

Nagle z nieba spadł deszcz, a wszystkie zwierzęta schowały się pod wielkim dębem. Laura wyjęła z kieszeni swoją koronę i położyła ją na ziemi. „Zobaczcie – powiedziała – ta korona jest dla was, żebyście mieli się czym bawić, gdy jestem w zamku”.

Zwierzęta spojrzały na nią zdumione. „Ale to twoja korona, księżniczko!” – pisnęła wiewiórka. Laura tylko się uśmiechnęła: „Najważniejsza korona to ta, którą noszę w sercu – korona z uśmiechu i dobroci. A tę mogę wam podarować”.

Gdy wróciła do zamku, tata król zapytał: „Gdzie twoja korona, córeczko?”. Laura opowiedziała mu o przygodzie. Król przytulił ją i powiedział: „Jesteś najmądrzejszą księżniczką w całym królestwie, bo wiesz, że prawdziwa korona jest niewidzialna, ale waży więcej niż złoto”.