Mądra Sowa i zagubiony zajączek

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie sosny sięgały nieba, a strumyk śpiewał cichutkie piosenki, mieszkała mądra sowa. Miała na imię Zosia i słynęła z tego, że potrafiła wysłuchać każdego zwierzęcia, które przyszło do niej z kłopotem.

Pewnego dnia do dębu Zosi przyszedł mały zajączek Kicuś. Miał zmartwione oczy i długie uszy opuszczone w dół. 'Zosiu', pisnął, 'nie wiem, co mam zrobić. Moja siostra się na mnie gniewa, a ja nawet nie wiem dlaczego.'

Sowa nie odpowiedziała od razu. Spojrzała na Kicusia swoimi wielkimi, żółtymi oczami i zapytała: 'A co robiłeś, zanim twoja siostra się rozgniewała?' Kicuś pomyślał chwilę. 'Bawiłem się jej ulubioną szyszką', powiedział cicho. 'I chyba ją zgubiłem.'

'Widzisz', powiedziała Zosia, 'czasem rozwiązanie jest w nas samych, wystarczy zadać sobie dobre pytanie. Może powinieneś porozmawiać z siostrą i powiedzieć jej prawdę?' Kicuś zastanowił się. 'Myślisz, że to pomoże?' Sowa mrugnęła: 'Spróbuj, a się przekonasz.'

Zajączek pobiegł do domu. Przeprosił siostrę i obiecał, że następnym razem będzie bardziej uważny. Siostra uśmiechnęła się i przytuliła go. Kicuś poczuł ogromną ulgę.

Nazajutrz wrócił do Zosi, żeby podziękować. 'Dziękuję, Zosiu. Dzięki tobie wiem, że czasem wystarczy porozmawiać i wszystko się układa.' Sowa uśmiechnęła się. 'Pamiętaj, że najważniejsze to słuchać innych, ale też samego siebie.'

Gdy zapadł zmrok, Zosia usiadła na gałęzi i patrzyła w rozgwieżdżone niebo. W lesie zapadła cisza, tylko od czasu do czasu słychać było ciche pohukiwanie sowy. Wszystkie zwierzęta spały spokojnie, a Zosia myślała o tym, jak pięknie jest pomagać innym. I tak zakończył się kolejny dzień w lesie.