Bajka o latających palmach w Los Angeles

— Bajka do czytania —

W słonecznym Los Angeles, gdzie palmy sięgają nieba, a słońce świeci prawie każdego dnia, mieszkał mały piesek rasy jamnik o imieniu Cynamon. Mieszkał w małym, niebieskim domku przy ulicy, która pachniała kwiatami pomarańczy. Cynamon uwielbiał patrzeć na palmy – wydawały mu się takie wysokie i tajemnicze. Pewnego dnia usłyszał od starszego psa z sąsiedztwa, że istnieją palmy, które potrafią latać! „Muszę je znaleźć!” – pomyślał Cynamon.

Cynamon wyruszył wzdłuż szerokiej, słonecznej alei. Szedł obok kolorowych domków, a słońce grzało mu grzbiet. Po drodze spotkał rudą wiewiórkę, która zbierała migdały. „Czy wiesz, gdzie rosną latające palmy?” – zapytał z nadzieją. Wiewiórka zastanowiła się i powiedziała: „Słyszałam, że są na wzgórzach za miastem, ale musisz być cierpliwy. Los Angeles ma wiele tajemnic.” Cynamon bardzo się ucieszył i podziękowawszy, pobiegł dalej.

Minął wielki park z jeziorem, gdzie dzieci puszczały łódki. W cieniu drzewa figowego odpoczywał kot o zielonych oczach. „Kotku, może wiesz coś o latających palmach?” – zapytał Cynamon. Kot leniwie przeciągnął się i mruknął: „Podobno tańczą o świcie na szczycie wzgórza. Ale trzeba być cichutkim, by je zobaczyć.” Cynamon podziękował i ruszył w stronę wzgórz, które widać było z daleka.

Wchodzenie na wzgórze było męczące, ale Cynamon nie poddawał się. Po drodze spotkał starszą żółwicę, która powoli wędrowała ścieżką. „Żółwico, czy widziałaś latające palmy?” – sapnął zmęczony. Żółwica uśmiechnęła się: „Widziałam wiele słońc i wiele palm, ale latające? Musisz zapytać wiatru – on wie wszystko.” I popatrzyła w górę, gdzie wiatr poruszał liśćmi palm.

Cynamon usiadł pod palmą i westchnął. „Wietrze, wietrze, czy możesz mi pomóc?” – zawołał. Nagle lekki powiew musnął jego uszy i szepnął: „Latające palmy nie unoszą się w powietrzu, a radość niesie w sercu każdego, kto kocha to miasto. Spójrz wokół.” Cynamon rozejrzał się i zobaczył, jak każda palma kołysze się w rytmie wiatru, a ich liście tańczą w słońcu. „To jest magia Los Angeles!” – pisnął szczęśliwy.

Wrócił do swojego domku zmęczony, ale bardzo radosny. Leżał na podwórku i patrzył, jak niebo robi się pomarańczowe, a potem powoli zapadają ciemności. Nad miastem pojawiły się pierwsze gwiazdy. Cynamon zamknął oczy, a wiatr znów szeptał mu do ucha: „Dobranoc, mały odkrywco. Twoje palmy zawsze będą tu, w twoim sercu.”

A w całym Los Angeles, od plaży po wzgórza, wszystkie palmy cicho szeptały: „Dobranoc, dobranoc… aż do świtu.”