Tęczowa niespodzianka Loli

— Bajka do czytania —

W kolorowym pudełku pełnym brokatu i wstążek mieszkała mała laleczka o imieniu Lola. Lola była wyjątkowa, bo w jej serduszku biła tęczowa iskierka – za każdym razem, gdy się uśmiechała, wokół niej pojawiały się małe, błyszczące gwiazdki. Jej największym marzeniem było znaleźć przyjaciela, z którym mogłaby się nimi dzielić.

Pewnego słonecznego poranka Lola obudziła się i zobaczyła, że w jej pudełku pojawiła się nowa, tajemnicza kula. Kula mieniła się wszystkimi kolorami tęczy i cichutko nuciła melodyjkę. – To musi być prezent od Magicznego Kuriera! – ucieszyła się Lola i zaczęła delikatnie rozrywać papier.

W środku znajdowała się maleńka laleczka o imieniu Iskierka. Miała złote loczki i sukienkę z tiulu, a na policzkach dwa różowe serduszka. – Cześć! – powiedziała Iskierka. – Szukam kogoś, kto nauczy mnie, jak być szczęśliwą. Czy mogę zostać z tobą?

Lola poczuła dumę. – Oczywiście! Pokażę ci moje zabawki, a przede wszystkim moją kolekcję błyszczących kamieni. Mamy je wszystkie: różowe, niebieskie i nawet przezroczyste! – zawołała. Ale Iskierka spojrzała na nią smutno. – Kamienie są piękne, ale czy możemy zrobić coś razem? Na przykład potańczyć?

Lola zawahała się. Zawsze myślała, że najważniejsze jest mieć najwięcej i najładniejszych rzeczy. Jednak widząc nadzieję w oczach Iskierki, skinęła głową. Złapały się za ręce i zaczęły wirować po pudełku. Wtedy stało się coś niezwykłego – z każdego ich kroku tryskały kolorowe iskierki, a podłoga zamieniła się w migoczącą łąkę.

– To niesamowite! – wykrzyknęła Lola. – Kiedy się bawimy, wszystko staje się piękniejsze! Iskierka uśmiechnęła się. – Bo prawdziwa magia nie tkwi w tym, co mamy, ale w tym, co robimy razem. Od tej pory Lola i Iskierka spędzały każdy dzień na wspólnych zabawach: tańcach, rysowaniu kredą po podłodze i opowiadaniu sobie snów.

Wieczorem, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Lola położyła się obok Iskierki. – Dziękuję, że nauczyłaś mnie, że największą niespodzianką jest dzielenie się radością – szepnęła. Iskierka przytuliła się do niej. – A ty nauczyłaś mnie, że przyjaźń to najcenniejszy prezent. I obie zasnęły, otulone ciepłym blaskiem księżyca.

Gdy ostatnia iskierka zgasła, w pudełku zapadła cisza. Tylko delikatny szelest wstążek przypominał o tym, co się wydarzyło. Lola i Iskierka spały spokojnie, a nad nimi unosiły się malutkie, srebrne gwiazdki – znak, że w sercach mieszka prawdziwa magia.