Lalka, która urosła w sercu

— Bajka do czytania —

Zosia od tygodni marzyła o Lol Surprise – małej laleczce ukrytej w kolorowych warstwach, którą widziała w reklamach i u koleżanek. Kiedy wreszcie dostała ją od babci, jej oczy zaświeciły jak gwiazdy. Pudełko było różowe i błyszczące, a na środku widniało logo z uśmiechniętą buzią.

Zosia usiadła na dywanie i zaczęła rozrywać papier warstwa po warstwie. Każda odsłaniała coś nowego: naklejki, małą torebeczkę, buteleczkę z brokatem. W końcu pojawiła się laleczka – blondynka w tęczowej sukience, z dużymi oczami i różowymi butami. Zosia przytuliła ją mocno i szepnęła: – Będziesz moją najlepszą przyjaciółką!

Przez całe popołudnie bawiła się sama. Laleczka tańczyła, skakała, spała w pudełkowym łóżeczku. Ale po godzinie Zosia poczuła, że czegoś brakuje. Spojrzała na półkę, gdzie stały inne zabawki, i westchnęła. Zabawa w pojedynkę nie dawała jej tej iskierki radości, którą czuła, gdy oglądała reklamę z przyjaciółmi.

Następnego dnia przyszła do niej Kasia – najbliższa koleżanka z klasy. Zosia pokazała jej laleczkę, a Kasia oczarowana poprosiła, by razem odkryć pozostałe akcesoria. Kiedy wyjęły małą szczoteczkę do włosów i lusterko, Kasia westchnęła: – Ja takich nigdy nie mam. Moja mama mówi, że są za drogie.

Zosia spojrzała na swoją laleczkę, potem na Kasię. W jej sercu zrobiło się ciepło. Wyciągnęła laleczkę w stronę przyjaciółki. – Weź ją. Będzie twoja. Już się razem bawiłyśmy, a ja chcę, żebyś też miała taką radość. Kasia zamrugała ze zdziwienia, a potem uścisnęła Zosię tak mocno, że obie zachichotały.

Wieczorem mama zapytała Zosię, czy nie żałuje podarunku. Zosia przytuliła swoją pluszową poduszkę i odpowiedziała: – Trochę, ale kiedy zobaczyłam uśmiech Kasi, poczułam się jakbym dostała dziesięć lalek naraz. Mama pogłaskała ją po głowie i powiedziała, że to najpiękniejszy prezent, jaki mogła sprawić.

Gdy nastała noc, Zosia leżała w łóżku, patrząc przez okno na migoczące gwiazdy. W myślach widziała Kasię bawiącą się laleczką i czuła spokój. Prawdziwe szczęście nie leży w posiadaniu, ale w dzieleniu się – pomyślała, zamykając oczy. I zasnęła cicho, otulona ciepłem tej myśli.