Lodziarnia pod Tęczową Chmurką

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie ulice pachniały wanilią i truskawkami, stała wyjątkowa lodziarnia. Nad jej wejściem wisiał szyld z namalowaną tęczową chmurką, a w środku pan Lodziarz Kręciołek serwował lody, które zmieniały kolory w zależności od humoru klienta.

Pewnego upalnego lata Zuzia i Kuba, siedmioletni przyjaciele, przyszli do lodziarni z zamiarem kupienia największych porcji. Zuzia wybrała lody o smaku księżycowej mgiełki, które po chwili zrobiły się srebrzyste i lekko świeciły. Kuba zamówił lody z karmelem i solonym masłem, które mieniły się złotem.

Gdy usiedli na ławeczce, zobaczyli małego chłopca, który stał z boku i patrzył na nich smutno. Miał na imię Tomek i właśnie zgubił swoje pieniążki na lody. Zuzia spojrzała na Kubę, a Kuba na Zuzię – oboje pomyśleli to samo.

– Wiesz co – powiedziała Zuzia, podając Tomkowi swoją gałkę lodów – ja już jestem najedzona. Może spróbujesz księżycowej mgiełki? Kuba dorzucił swoją złotą porcję, mówiąc: – Ja też się podzielę. Lody smakują lepiej, kiedy jemy je razem.

Tomek uśmiechnął się od ucha do ucha. Gdy wziął pierwszy kęs, lody zmieniły kolor na ciepły róż i zaczęły delikatnie mruczeć jak zadowolony kotek. – To magia dzielenia się – wyjaśnił pan Kręciołek, który wyszedł z lodziarni. – Każdy smak staje się wyjątkowy, gdy płynie z serca.

Od tego dnia Zuzia, Kuba i Tomek zostali nierozłącznymi przyjaciółmi. Co popołudnie przychodzili do lodziarni, ale zamiast kupować każdy dla siebie, składali się na jedną wielką porcję dla wszystkich. Lody smakowały wtedy jak tęcza, lato i śmiech – a pan Kręciołek dodawał do nich odrobinę magii.

Wieczorem, gdy słońce chowało się za dachy domów, trójka przyjaciół wracała do domów z uśmiechami na twarzach. Zuzia myślała o tym, jak dobrze jest mieć przyjaciół, Kuba o tym, że dawanie to największa przyjemność, a Tomek o tym, że prawdziwe skarby nie są kupione za pieniądze.

Tej nocy, gdy gwiazdy rozbłysły na niebie jak drobne iskierki, każde z nich zasnęło spokojnie, czując w sercu ciepło wspólnie spędzonego dnia. A nad lodziarnią tęczowa chmurka unosiła się cicho, szepcząc dobranoc całemu miasteczku.